İçeriğe geç

°Kalp hırsızı°

Bölüm 3 · 2 dk okuma

°Kalp hırsızı°

Bölüm 3

Yeni Başlangıçlar

Gerçekten beni mutlu edermiydi? Gerçekten sevmişmiydi? Gerçekten beni tanıyormuydu? Peki gerçekten severmiydim?

Zor.

Hayat zor. İnsanlar zor. Gerçeklik zor. Herşey çok zor. Ama başarmak için elimden geleni yapacağım.

-Selin emin misin?

+Evet sadece beni evime bırak.

-Sana karışmak istemem ama bu senin için zor olmaz mı?

+Benim için her şey zor Yağız.

-Neden Selin? Benimle gelmiştin.

+Yağız yapamam.. Sana yük olamam.

-Sakın Selin. Sakın! Sen bana ilk kez farklı hisler yaşattın. Bana asla yük olmazsın. Sakın bunu söyleme. Benimde kalbim acıyor. Lütfen nasıl hissedeceğini biliyorum. Ben de yaşadım yaşadıklarını lütfen. Yapma bunu kendine.

Ona güvenmeliydim belkide. Ama dün aptalca davranmıştım. Hiç tanımadığım bir adamın evine nasıl giderdim?

Hisler aklını karıştırır insanın.. Ben hislerime karşı gelecektim.

+Olmaz Yağız yapamam dedim. Benim hayatım lütfen karışma. Beni evime bırak..

-Peki. Ama buna emin ol en kısa sürede o cehennemden çıkaracağım.

+Yağız rica ediyorum.

-Tamam.

Yolculuğumuz bitmek üzereyken Yağız bana döndü ve onlarca yılın hasretini giderircesine gözlerime baktı. Uzunn uzunn. Özlemle yanıp tutuşan gözleri beni hunharca süzdü ve dayanamayıp frene bastı ve arabayı durdurdu.

-Selin.. Ben yapamıyacağım.

+Yağız.. Üzgünüm. Sen de anla beni. Ben seni anlıyorum ama sen de beni anla. Seni tanımıyorum bile..

-Bana güvenmiyor musun?

+Yağız yapma..

-Özür dilerim Selin hatalı olan bendim..

Arabayı yeniden çalıştıran adam biraz ileriden geriye dönerek kendi evinin yolunu tuttu.

Bu adam beni gerçekten düşünüyordu. Ama ben onun gibi düşünemiyordum işte..Gerçi eve dönünce yaşayacaklarım beni bir hayli korkutuyordu. Babam ve abim hapse girse de evdeki kadının ne yapacağı belli değildi. Belki de kendimi ilk kez bu kadar çaresiz hissediyordum. Bu kadar muhtaç hissediyordum kendimi..

Gözlerimin dolduğunu hissediyordum. Hayır Selin sakın saçmalama.. Hayır şimdi olmaz..

Gözlerimin dolduğunu gizlemek için başımı cama yasladım. Giderek kapanan gözlerim beni çaresiz bıraktı..

Yanlız değildik. Yanlız olmayacaktık. Bizler kendimizi yanlız sanardık. Ama bazı şeylerin açıklanması lazımdı...

Beğenmenizi umuyorum. Ne zamandır yazmaya vakit ayıramıyordum. Umarım anlayışla karşılarsınız... 💖

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.