Ormandaydım ve o da buradaydı. O kaçıyor ben kovalıyordum. Kızıl saçları o koşarken dalgalanıyordu. Etrafta hafif bir rüzgar vardı. Kuşlar cıvıldıyor , çekirgeler ve diğer böcekler keyifle ses çıkartıyorlardı. Orman az sonra yaşanacak olan dehşetin farkında değildi.
Biz koşarken ayaklarımızın altında yapraklar eziliyor bu da etrafa ayrı bir hava veriyordu. Önümde ki kıza baktığımda yorulduğunu gördüm. Gülümsedim. Bunun olacağını biliyordum. Kurbanlarım kaçmak için bütün enerjilerini kullanıyor ve sonrada yorulup bana karşı çıkamıyorlardı.
O sırada kurbanımın önüne bir geyik çıkınca yavaşlamak zorunda kaldı. Tam ters yöne gideceği sırada onu tuttum. Kız çırpınmaya başladı. Ama onu sürüklemeye başladım. Bu sırada o da çırpınıyor ve çığlık atmaya çalışıyordu. Ama nafile. Onu tuttuğum için ne çırpınıyor ne de çığlık atabiliyordu.
Kurbanımı bulduğum bir açıklığa getirdim. Bu sürede kız da kaçamayacağını anlamış olmalı ki susmuştu. Ya da plan yapmaya çalışıyordu. Bilmiyordum ama onun kalbini almak benim için bir zevk olucaktı. Kızı yere bıraktığımda tekrar çırpınmaya başladı ama ben onun boğazına bıçak saplayınca susuverdi. Yere yığıldı. Son çırpınışlarını yapıyordu. Diğer kurbanlarım gibi o da kolayca ölüvermişti. Memnuniyetle gülümseyerek bıçağımı çıkardım ve kalbini aldım. Sonrada kızı orada bırakıp evime gittim.
Kurbanın ağzından
O psikopatın yeni hedefi bendim. Kaçmaya çalışmıştım. Ama o beni yakalamayı başarmıştı. Beni bir açıklığa getirdiğinde bir daha çırpındım ama o bıçağını çıkarıp çoktan boğazıma saplamıştı.
Bıçak boğazıma saplanınca bütün kanımın boğazıma toplanmaya başlamış gibi hissediyordum. Öyle olmalıydı çünkü ayaklarım büzüşmüş ve donmuştu. Yavaş yavaş boğazımda ki kesikten kan fışkırmaya başlamıştı. Vücudumdan kan çıktıkça her yerimin donduğunu hissediyordum. Gözlerimde kaymaya başlamıştı. Ve gördüğüm son görüntü de o katilin gülümsemesiydi.
