Bu can alıcı koku,
Gece yürüyüşünde ciğerlerime
Girmeye her zaman cüret eder,
Bu can alıcı gece;
Benim beterimdir bu keder!
Ben ettim sen etme kaderim der
Bu ruhum ve neler öder.
İçimden çık artık ey isyankâr âşık!
Terk et bu çaresiz bedeni ve huzur ver.
Bu ruh çıkarsa rahat eder,
Başka bakışlar başka nefesler bulmadan,
Sana tutunarak rahat eder.
Bu âşık... evet bu âşık!
Ey sevgili ! sesimi duymadığın gibi
Görmedin de bedenimi.
Hiç mi hissetmedin sen , yanan kalbimi ve ellerimi?
Ya sana âşık gözlerimi...
