Bir ağaç mı kararır?
Yoksa insanın kalbi mi?
Kendini gizlemek için;
Rumuz koyan birileri.
Cesaretin ne olduğunu
Yaşatmadan anlayamazsın,
Esaretin hislerini;
Hayallerinde bile kuramazsın.
Ben bir kargayım,
Kanatlarını açan,
Özgürlük için savaşırken,
Aşkıyla taşan.
Büyük resmin kalbinde
Her yeni yakut mahalinde
Geçmiş var dahilde
Gelecektir onu aşan.
Ben bir kargayım;
Özgürlüğe coşan,
Göründüğünden daha asi,
Aklı kralları kapan.
Bin bir türlü hâl mi var?
Yoksa aşk bir yalan mı?
Bunu hepten biliyoruz;
Kalbimizden kalandır.
Eğer şimdi yok olursa;
O asla aşk değildir
Aşkın her adımı sabır,
Sabır ise siyah bir melektir,
Anlaşmayı bozmadan,
Dikenleri avuçladın,
Aşk bir güldür dikenleri olan
Alarak sen bu yükü, menhusu bağışladın.
