Şimdi bir şarap gibiyim coğrafyasız,
Eskimeye bırakılmış fıçısında.
Bir hançer saplamıştın kalbime vicdansız,
Bu darbe benim vicdanımı da çıkarttı yuvasından.
Öğrendim artık arkamı dönmemeyi,
Çok kan feda ettim,
Çünkü istiyordum gerçeği bilmeyi.
Şarap artık aortta durmayacak,
Canının yandığı kadar kişiyi ve geçtiği yeri yakacak.
İstediğin ısıyı sağlasan da,
Bu şarap sadece cam kalplerde atacak.
