Prens Zane ve Ondine, sonunda kral ve kraliçeye birbirlerini sevdiklerini söylemeye karar vermişti. Kolidordan yürüdüklerinde, hizmetliler ağzı açık onlara bakıyordu. Ondine'in elleri titrerken kendini sakin tutmak için nefes alış verişine dikkat ediyordu. Prens ise kararlıydı ve sevgilisinin elini, Ondine her anı nefes aldığında sıkıyordu. İkisi beraber kaleye girdi ve taht odasının kapısında durup son bir kez birbirlerine baktılar. Ondine stresten yutkunamıyorken, Zane'in fazla kararlı olması onu biraz korkutuyordu.
Zane ve Ondine taht odasının önüne geldiğinde Ondine bir adım geriye attı. Ondine titreyen ellerine baktı. Belki birkaç dakika sonra öldürülebilirdi. Bundan korkmamasına imkan yoktu tabii. Ama Zane'i sevdiğine emindi ve bunu uzun zaman önceden düşünmüstü. Peki neden şimdi vazgeçicek gibiydiki? Ölme riskini göze alabileceğini Zane'e söylemişti. Pişmanlığı ise son anda kafasına dank etmişti. Ondine'in nefesi dahada düzensizleşmeye başladığında Zane ona şaşkınlıkla baktı ve tepki görterdi
Zane:"Buraya kadar geldik. Artık geri dönüş yok."
Ondine ise hâlâ tedirgindi. Tek kendisi için değil. Aynı zamanda karnındaki bebek için fazlasıyla endişeliydi. Onun yaşamasını istiyordu. Kendisi ölse bile. Zane biricik köylü sevgilisini hamile bıraktığını bilmiyordu tabii. O yüzden Ondine'e göre daha fazla rahattı. Ondine için kendi canını öne koymaya çoktan hazırdı. Zane Ondine'in ellerini sıkıca tuttu ve baş parmagıyla Ondine'in elinin arkasını okşayarak Ondine'in sakinleşmesini bekledi.
Ondine yavaş yavaş sakinleşmişti. Derin bir nefes aldı ve Zane'e hafifçe başını sallayarak iyi olduğunu belirtti. İkisi beraber taht odasının büyük kapısını beraber itip açtılar. Zane Ondine'in elini bıraktı ve gözünü kapatarak öne birkaç adım attı. Konuşmak için gözlerini açtı ve şaşkınlıkla etrafa baktı.
Kral odada değildi.
Zane yutkundu. Pencereden dışarı bakarak saati kontrol etti. Babasının gün içinde hep kraliyet odasında olduğuna adı gibi emindi. Percerelerden içeri hala ışık girdiğine göre kral uyumuyordu. Ona kralın hasta olduğu veya biruere guttiğinide kimse gelip söylememişti. Kral ortalıklarda degilse birilerine sorması gerekiyordu.
Gözleri taht odası bekçilerini aradı, ama onlarda görünürde değildi. Odadaki sağır edici sessizlikte Ondine tereddüt ederek ve sakinleşmek için elleriyle oynarken konuştu.
Ondine:"Kalede... kimseyi görmedik...Farkettin mi?"
Ondine haklıydı. Kalede bugün cidden kimseyi görmediler. Belkide bir toplantı olmuştur? Değil mi? Zane, Ondine'in elinden tutup onu taht odasından çıkarttı. Hızlı adımlarla giderken Ondine'i peşinde sürükledi. Heryere bakındılar. Kralın odası, hizmetliler odası, mutfak, asker yatak odası, depo... Bahçeye çıktılar ve kaleye girerken gördükleri hizmetçilere sormaya karar verdiler. Beraber koridordan koridora derken bahçeye çıkan kapıya vardılar. Kapıdan geçtiler ve birkaç basamak aşağıdaki bahçeye göz gezdirdiler. Buradada sonuç aynıydı. Bakmadıkları tek yer, Kalenin altındaki karanlık Bodrum. Hapishane, işgence odası ve şarapların bulunduğu yer.
Zane oraya inmek istedi. Babası, annesi ve kız kardeşi tehlikede olabilirdi.
Zane:"Ondine lütfen. Oraya inmeliyiz!"
Ondine:"Orada bu kaledeki herkesin yokolmasını sağlayan bişey var! Askerler bile yok olmuş. Sen orda kim veya ne olursa olsun durduramassın!"
Zane:"Belkide sadece parti veriyorlardır?
Ondine:"Zifiri karanlıkta?"
Zane:"Yani- Ugh! Bir kere olsun kötü düşünmeyi bırak!"
Ondine:"Sende hayali senaryolar kurmayı bırak!"
Zane yutkundu. En sevdiği insandan böyle söxleri ilk kezbduymak onun zoruna gitmişti. Arkasını sessizce döndü ve yumruklarını sıktı.
Zane:"Sen... benimle olmayı benim istediğim kadar istemiyorsun sanırım."
Zane bunu söyledikten sonra tek kelime etmeden Merdivenlere doğru yürüdü. Ondine ise ters yöne doğru gidip köye dönmeye karar verdi.
Kahraman bakış açısı:Prens Zane
Peki herkese korku saçan kraliçe neredeydi?