Okuldaydım yine ve Seraya her zamanki gibi heyecanla bir şeyler anlatıyordum o da durgunca beni dinliyordu, enerjilerimiz hiç uyuşmuyordu ama birbirimizin en iyi arkadaşıydık. Ben dünkü otobüs deki olayı anlatıyordum ona;
''Kızım görmeliydin, çok tuhaftı. Çocuk bir anda gülümsedi, bende o gülümseyince dayanamadım sırıtmaya başladım.'' Sera şaşkınlıkla bana baktı.
''Güneş Allah aşkına sen insanlara göz devirmeden gülümseyebiliyor musun acaba?'' Dediğinde haklıydı çünkü genelde tanımadığım insanlara karşı fazla sert, asi ve saldırgan olurdum neden böyleyim bilmiyordum ama kimseye kolay kolay güvenmezdim, duvarları olan bir kızdım.
''Bende bilmiyorum ki neden gülümsediğimi, çok garipti gerçekten. Bir daha görmem çocuğu ama büyük ihtimal, sonuçta otobüs de gördüm, tekrar karşılaşma ihtimalimiz çok düşük.''
''Bence de ya çok düşünmeye gerek yok. Neyse hadi derse gidelim.'' Sınıfın yolunu tuttuk.
Okul bittiğinde kulaklıklarımı takıp okulun karşısındaki durağa doğru yürümeye başladım.
Yine bir saat otobüs bekledim, gelince ise kalabalık olmasına rağmen bindim hemen. Başım yere eğikti, kafamı kaldırdım ve karşımda gördüğüm kişi şaşırmama neden oldu. Geçen günkü çocuk vardı. Birbirimizi görünce yine gülümsedik hemen.
Yol devam ediyordu ve ara ara birbirimize bakıp gülümsüyorduk. O sıra annemin aradığını fark ettim ve telefonu açıp kulağıma götürdüm.
''Alo anne;''
''Neredesin Güneş?''
''Otobüs deyim anne, eve geliyorum.''
''Tamam kızım eve gelirken ekmek al.'' Her zamanki gibi ekmek istiyordu benden, oflayıp cevap verdim;
''Tamam anne alırım, bide benim bugün sporum var haberin olsun.''
''Tamam kızım, görüşürüz.'' Telefonu kapattığımda başımı çocuğun olduğu yere çevirdiğimde beni izlediğini fark ettim ve tekrar gülümsedim. Beni izlediğini fark ettiğimi anlayınca oda gülümsedi.
Yine kulağında kulaklık vardı benim gibi. Acaba ne dinliyordu?
En sonunda onun ineceği durağa gelmiştik. Bana yine son bir bakış atıp inmişti. Otobüs den indiğinde yolda yürümeye başladı. Başını yana çevirip otobüsün içindeki bana baktı, otobüs hareket edene kadar baktı uzun uzun. Otobüs harekete geçtiğinde onu arkamızda bırakmıştık. İçimde çok değişik bişiler oluyordu ama anlam veremiyordum.
Benim ineceğim durak biraz uzun olduğu için oturacak bir yer bulmuş başımı cama yaslayıp düşüncelere dalmıştım.
İneceğim durağıma az kaldığını görüp ayağa kalktım ve tuşa bastım. Otobüs durduğundaysa indim ve markete gidip iki ekmek aldım. Siteye geldiğimde hala aklımda o vardı.
Eve geldim ve anneme ekmekleri teslim ettim. Annem yine beni sıkıştırmaya başlamıştı.
''Kızım niye bu kadar geç kaldın.'' Bu soruya da sinir oluyordum, sanki uçarak geliyordum.
''Trafik vardı anne.'' Annem yine tam bana bir şey diyecekti ki kapı çaldı ona gitti kardeşim gelmişti şimdi onu sıkıştırırdı. Bende fırsattan istifade odama kaçmıştım hemen, üzerimi değiştirip kendimi yatağa atmıştım.
Akşam boksum vardı ama çok yorgundum o yüzden gözlerimi kapatıp uzun bir uykuya daldım.