Restorandaki sessizlik herkesin dikkatini çekmişti.
Kenan, telefonu yavaşça masaya bıraktı.
Andrea merakla sordu:
"Ne oldu?"
Kenan kısa bir süre düşündü.
"Birisi bizi rahatsız ediyor."
Sofia şaşkınlıkla Ava'ya baktı.
"Yani Ava'ya gelen mesajlarla bunun bir ilgisi var mı?"
Kenan başını salladı.
"Sanırım evet."
Ava'nın içi sıkılmaya başlamıştı.
"Benim yüzümden herkesin huzuru kaçıyor."
Kenan hemen itiraz etti.
"Bunu bir daha söyleme."
Ava başını kaldırdı.
"Bu senin suçun değil."
Kenan'ın bu sözleri Ava'yı biraz olsun rahatlattı.
---
Yemek bittikten sonra herkes restorandan ayrıldı.
Gece serin geçmiş, sokaklar büyük ölçüde boşalmıştı.
Kenan ve Ava önden yürürken Elif, Andrea ve Sofia birkaç adım geride sohbet ediyorlardı.
Bir süre sonra Kenan sessizliği bozdu.
"Torino'dan ayrılmana kaç gün kaldı?"
"Üç gün."
Kenan hafifçe gülümsedi.
"O zaman sana hâlâ göstermek istediğim çok yer var."
Ava da gülümsedi.
"Ben de görmek isterim."
Tam o sırada Ava'nın telefonu titredi.
Bu kez bir mesaj değil, bilinmeyen bir fotoğraf gelmişti.
Eli titreyerek resmi açtı.
Fotoğraf, birkaç dakika önce restorandan çıkarken çekilmişti.
Kenan ve Ava yan yana yürüyordu.
Fotoğrafın altında tek bir cümle vardı:
> "Sizi izliyorum."
Ava'nın rengi soldu.
"Kenan..."
Kenan telefonu eline aldı.
Yüzündeki ifade sertleşti.
"Bu fotoğraf biraz önce çekilmiş."
Andrea da fotoğrafa baktı.
"Demek bizi biri gerçekten takip ediyor."
---
Kenan hemen tesis güvenliğini aradı.
Görevliler kısa sürede olay yerine geldi.
Fotoğrafı inceleyip çevredeki güvenlik kameralarını kontrol edeceklerini söylediler.
Ava hâlâ tedirgindi.
Kenan onun yanına yaklaştı.
"Korkuyor musun?"
Ava dürüstçe cevap verdi.
"Evet."
Kenan yumuşak bir sesle konuştu.
"Ben yanındayken sana bir şey olmasına izin vermem."
Ava ilk kez kendini gerçekten güvende hissetti.
---
Ertesi sabah...
Juventus tesislerinde güvenlik önlemleri artırılmıştı.
Basın görevlileri girişleri tek tek kontrol ediyor, herkesin kartı yeniden inceleniyordu.
Tam Ava içeri girecekken güvenlik görevlilerinden biri koşarak Kenan'ın yanına geldi.
"Kenan, bunu otoparkta bulduk."
Görevli küçük, siyah bir zarf uzattı.
Zarfın üzerinde sadece tek bir isim yazıyordu:
Ava Yaman
Kenan ve Ava birbirlerine endişeyle baktılar.
Kenan zarfı dikkatlice açtı.
İçinden tek bir not çıktı.
> "Gerçeği öğrenmek istiyorsanız, bu akşam saat sekizde eski saat kulesine gelin. Yalnız..."
Kenan notu katlayıp cebine koydu.
Ava fısıldadı:
"Sence gitmeli miyiz?"
Kenan derin bir nefes aldı.
"Belki de bütün cevaplar oradadır..."
Devam edecek... ❤️⚽
