Ava, gizli numaradan gelen telefonun ardından uzun süre uyuyamadı.
Telefonu defalarca eline aldı. Polisi aramayı düşündü, sonra vazgeçti.
"Ya gerçekten kötü bir şakaysa?" diye geçirdi içinden.
Ama o boğuk ses kulaklarında hâlâ yankılanıyordu.
---
Ertesi sabah...
Ava ve Elif kahvaltı yaparken televizyonda spor haberleri açıktı.
Sunucu gülümseyerek konuşuyordu.
"Dün akşam oynanan hazırlık maçında Juventus, rakibini 3-1 mağlup etti. Gecenin yıldızı ise attığı golle Kenan Yıldız oldu."
Ekranda Kenan'ın gol sevinci gösterildi.
Ava istemsizce gülümsedi.
"İzlediğin kişi ekranda olunca farklı hissediyorsun, değil mi?" diye sordu Elif.
Ava utangaç bir ifadeyle omuz silkti.
"Belki biraz."
Tam o sırada Ava'nın telefonu titredi.
Bu kez arayan Kenandı.
Ava heyecanla telefonu açtı.
"Merhaba."
"Merhaba Ava."
Kenan'ın sesi yorgun ama neşeliydi.
"Maçı izledin mi?"
"Son dakikasına kadar."
"Golümü de gördün mü?"
Ava gülerek cevap verdi.
"Hem de iki kez. Sonra tekrarını da izledim."
Kenan kahkaha attı.
"Bunu duyduğuma sevindim."
Bir an sessizlik oldu.
Sonra Ava'nın sesi ciddileşti.
"Kenan..."
"Efendim?"
"Sana anlatmam gereken bir şey var."
Kenan'ın sesi değişti.
"Ne oldu?"
Ava, gelen mesajları ve gizli telefon görüşmesini tek tek anlattı.
Telefonun diğer ucunda sessizlik vardı.
"Kenan?"
"Bu ciddi bir konu."
"Sence kim olabilir?"
"Bilmiyorum... Ama bunu öğrenene kadar dikkatli olmanı istiyorum."
"Merak etme."
"Hayır, gerçekten söylüyorum. Otelden tek başına çıkma."
Ava ilk kez Kenan'ın bu kadar endişeli olduğunu hissediyordu.
---
Telefon kapandıktan birkaç dakika sonra Elif odaya girdi.
"Bir haberim var!"
"Neymiş?"
"Juventus bugün planlanandan erken dönüyormuş."
Ava şaşkınlıkla ayağa kalktı.
"Ne? Ama daha iki gün yok muydu?"
"Maç programı değişmiş."
Ava'nın yüzüne istemsiz bir gülümseme yayıldı.
"Demek onu bugün görebileceğim..."
---
Öğleden sonra...
Juventus takım otobüsü tesislere giriş yaptı.
Basın mensupları ve taraftarlar oyuncuları karşılamak için toplanmıştı.
Ava da kalabalığın arasındaydı.
Otobüsün kapısı açıldı.
Kenan aşağı iner inmez etrafına bakındı.
Kalabalığın içinde Ava'yı görünce yüzünde büyük bir gülümseme belirdi.
İnsanların arasından yürüyarak onun yanına geldi.
"İyi misin?"
Ava başını salladı.
"İyiyim."
Kenan rahat bir nefes aldı.
"Mesajlardan sonra seni görmeden içim rahat etmeyecekti."
Tam o sırada, kalabalığın içindeki siyah şapkalı bir adam birkaç saniye boyunca Ava'ya baktı.
Ava da onu fark etti.
Göz göze geldikleri anda adam hızla arkasını dönüp uzaklaştı.
"Kenan..."
"Ne oldu?"
"Az önce biri beni izliyordu."
Kenan hemen arkasına döndü.
Ama adam çoktan gözden kaybolmuştu.
Kenan'ın aklına tek bir düşünce geldi.
"Bu iş sandığımdan daha büyük..."
Devam edecek... ❤️⚽
