Kenan ve Ava, telefona kilitlenmişti.
"Alo?" dedi Kenan.
Karşı taraftan Selin'in telaşlı sesi geldi.
"Kenan, lütfen beni dinle. Telefonda konuşamam."
"Ne oldu?"
"Beni takip ediyorlar."
Kenan'ın yüzü ciddileşti.
"Kim?"
"Şimdi söyleyemem. Ama bana inan, Ava'ya zarar vermek istemiyorum."
"Selin, açık konuş."
"Yarım saat sonra Po Nehri'nin yanındaki eski kafeye gelin. İkiniz de gelin. Size her şeyi anlatacağım."
Hat kapandı.
Ava endişeyle Kenan'a baktı.
"Gidecek miyiz?"
Kenan birkaç saniye düşündü.
"Evet. Ama bu kez çok dikkatli olacağız."
---
Yarım saat sonra...
Eski kafe yıllardır kullanılmıyordu. İçerisi sessizdi.
Kenan ve Ava kapıyı yavaşça açarak içeri girdiler.
"Selin?" diye seslendi Kenan.
Cevap gelmedi.
Tam geri döneceklerken arka taraftan bir ses duyuldu.
"Buradayım."
Selin gölgelerin arasından çıktı.
Yorgun görünüyordu.
Gözlerinin altında morluklar vardı.
Ava ilk kez onu bu kadar tedirgin görüyordu.
"Ne oluyor?" diye sordu Kenan.
Selin derin bir nefes aldı.
"Günlerdir size gelen mesajların hepsini ben göndermedim."
Ava şaşkınlıkla sordu:
"Nasıl yani?"
"İlk mesajları ben gönderdim."
Kenan'ın kaşları çatıldı.
"Neden?"
"Çünkü seni Ava'dan uzaklaştırmak istedim."
Ava'nın kalbi sıkıştı.
"Sebebi neydi?"
Selin gözlerini yere indirdi.
"Çünkü seni koruduğumu sanıyordum. Hayatına biri girince yine zarar göreceğinden korktum."
Kenan hayal kırıklığıyla başını salladı.
"Selin... Bana güvenebilirdin."
Selin'in gözleri doldu.
"Biliyorum. Çok büyük bir hata yaptım."
Ava sessizce onları dinliyordu.
Selin devam etti.
"Ama sonra mesajlar değişti. Ben bırakmama rağmen aynı numaradan size yazılmaya devam edildi."
Kenan ve Ava aynı anda birbirlerine baktılar.
"Yani..." dedi Ava.
"Şimdi bizi rahatsız eden kişi sen değilsin."
Selin başını salladı.
"Hayır."
Tam o sırada...
Tak!
Kafenin arka kapısı sertçe kapandı.
Üçü de irkilerek arkalarını döndü.
Pencerenin önünde siyah kapüşonlu biri duruyordu.
Bu kez kaçmıyordu.
Yavaşça elini cebine attı ve bir telefon çıkardı.
Telefon çaldı.
Ava'nın telefonu...
Ekranda yine aynı yazı vardı.
Gizli Numara.
Kapüşonlu kişi, Ava'nın gözlerinin içine bakarak aramayı sonlandırdı.
Sonra alçak bir sesle konuştu.
"Demek sonunda Selin gerçeği anlattı."
Kenan öne çıktı.
"Sen kimsin?"
Kapüşonlu kişi hafifçe güldü.
"Beni öğrenmek için biraz daha beklemeniz gerekecek."
Bir anda arka kapıyı açıp karanlığa karıştı.
Kenan peşinden koştu ama dışarı çıktığında sokak bomboştu.
Geri döndüğünde Ava'nın yüzünde hem korku hem de kararlılık vardı.
"Bu kez kaçmasına izin vermeyeceğiz."
Kenan başını salladı.
"Hayır."
"Ama önce... Onun kim olduğunu öğreneceğiz."
Devam edecek... ❤️⚽📖
