Bölüm 3

Ertesi gün derstan çıkınca tekrardan kafeye gittim Talha da oradaydı, yanında Elifte oturuyordu büyük ihtimalle birbirlerinden hoşlanıyorlardı. Aralarındaki sohbeti fark ettim. Talha uzun süre sonra cesaretini toplayıp ona açıldı. Kız ise beklenmedik bir şekilde onunla dalga geçti, hislerini reddetti. O an Talha’nın yüzündeki hayal kırıklığını görmek zordu. Yanına yaklaştım. Ne kadar zorlandığını, ne kadar kırıldığını biliyordum. Ona destek olmaya çalıştım, “Boşver, önemli değil,” dedim. O, benim ondan hoşlandığımı bilmiyordu. Oysa ben, tam o anda yanında olmak istiyordum, belki de daha fazlasını. Bir süre sonra birlikte dışarı çıktık. Sakin bir kafeye gittik, biraz içtik. Konuştuk, güldük, dertleştik. O anlar, her şeye rağmen rahatlamamı sağladı. Talha’nın yanında olmak iyi geliyordu. Gece sonunda sarhoş olduğu için onu evine bıraktım. Sessizce yürürken, aramızda bir şeylerin değiştiğini hissettim. Kelimelere dökemesek de, ikimiz de o anı anlamış gibiydik. Ertesi sabah üniversitede karşılaştığımızda, Talha bana teşekkür etti. Gözlerinde minnet ve bir şeyler daha vardı. O an, aramızda kurulan o bağ, sözcüklere ihtiyaç duymadan varlığını hissettirdi. Üniversite de aynı bölümde okumak daha güzel bir histi birde aynı sınıfta giriyorduk derslere ikimizde hukuk okuyoruz bu yüzden hiç zamanımız olmuyordu tatiller haricinde...