Bölüm 1

Bölüm 1: "Göz Göze Geldiğimiz İlk Gün Gibi"Güz döneminin ilk haftasıydı. Kampüs, kahve kokuları, yeni yüzler ve taşınma telaşıyla doluydu. Minho, üçüncü sınıfa adımını atarken, hayatında hiçbir şeyin değişmeyeceğini düşünüyordu. Aynı arkadaşlar, aynı dersler, aynı yorgunluklar... ta ki kütüphanenin eski koltuklarına gömülmüş, kulaklıkla ders notları düzenleyen bir çocuğu görene kadar.Jisung.İki yıl önce, hazırlık sınıfında en yakın arkadaşıydı. Her sabah birlikte kahve alır, sınav haftalarında birbirlerinin yanında uyuyakalır, okulun en saçma kulübüne sırf birlikte vakit geçirebilmek için katılırlardı. Ama her şey bir günde değişmişti. Bir yanlış anlama, bir kırgınlık, bir gurur... ve Minho’nun ani uzaklaşması.Şimdi ise Jisung karşısında, daha olgun, daha uzak, ama hâlâ aynı kahverengi gözlerle oturuyordu.“Bu koltuk boş mu?” diye sordu Minho, Jisung'un gözlerini bile kaldırmadan başını sallamasını bekleyerek.Cevap geldi, ama soğuktu. “Boş. Ama sohbet etmeyeceksen otur.”Minho gülümsedi. Eski Jisung’un yerini sanki başkası almış gibiydi. Ama hâlâ aynı ses tonuydu. Aynı küçümseyici bakış. Aynı etkileyici gülüş… sadece daha keskin olmuştu.Sessizlikte dakikalar geçti. Minho kitabını açmıştı ama dikkatini toplayamıyordu. Parmak uçlarıyla kalemin kenarını çizerken, bakışları arada Jisung’un ellerine kayıyordu. Hâlâ hızlı hızlı yazıyordu notlarını. Hâlâ dudaklarını azıcık ısırıyordu düşünürken. Ve Minho, hâlâ onu izlemekten kendini alamıyordu.“Bir şey söylemeyecek misin?” dedi Jisung aniden, gözlerini kısmadan. “İki yıldır yoktun. Şimdi ne bu aniden gelip karşıma oturmalar?”Minho'nun içi sıkıştı. Hazır değildi. Ama aynı zamanda bu yüzleşmeyi yıllardır bekliyordu.“Belki de... pişmanım,” dedi sessizce.Jisung başını çevirip ona baktı. Gözlerinde kırgınlık vardı. Ama derinlerde bir yerlerde, belki hâlâ bir parça özlem.“Geç kaldın,” dedi sadece. Ardından notlarına döndü, ama parmakları titriyordu.Minho da kitabına döndü. Ama o an anladı ki, bu hikâye yeniden başlıyordu. Ve bu kez kolay olmayacaktı.---