Yeni kurguya hoş geldiniz
Umarım kurgumu beğenirsiniz
Hadi başlayalım
☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Dünya'nın dört yörüngesi vardır bir güneşin yörüngesi,Ay'ın yörüngesi,Gezegenlerin yörüngesi bir de kendi yörüngesi peki ya insanın kaç yörüngesi var, insanın kaç benliği var, kaç ruhu var bunu bende bilmiyorum ama iki insan buluşunca ruhların birleştiğini biliyorum.
Sabah annemin bağırmasıyla uyandım "Pelin hadi aşağıya kahvaltıya" diye bağırdı zorda olsa kalktım banyoya girdim, aynaya baktım yanadığmdaki bıçak çizğine baktım takmayıp yüzümü yıkadım yüzümü iyice kuruladıktan sonra kapatıcıyı alıp çizdiğin olduğu yeri kapattım banyodan çıkıp dolabın önüne geçtim. Bir siyah tayt bir de bana bol gelen beyaz Swift aldım üstüme geçirdim.
Aşağıya indim masaya oturdum, babam yine başlayacaktı söylenmeye
"İki saattir inmiyorsun eşek gibi bekliyoruz" dedi bana bakarak ben ise tabağa bakıp onun konuşması bitsin diye bekliyordum.
Annem oturdu yemek yemeye başladık
Annemin telefonu çaldı annem masadaki telefonu alıp kapattı.
"Kim o Gizem sabahın kaçı" dedi babam
"Önemli değil ya boşver" dedi annem babam yine başlayacaktı
"Gizem sana sabahın bu saatinde kim arıyor dedim!" Diye bağırdı
"Gökhan bende diyorum ki kimse değil he çok mu öğrenmek istiyorsun erdem aradı" annemin bu çıkışından sonra kesin kavga çıkıcaktı
Barışmaya başladılar ellerimi kulaklarıma götürdüm dayanamıyordum artık her gün hep bağrış kavga en sonunda "YETERRRR" Diye bağırdım. Babam bana baktı "bıktım bu bağırışmanızdan bıktım bu evden bıktım sizden" dedim isyan ederek babam yerinden kalkıp yanıma geldi bir saniye geçmeden kendimi yerde buldum.
"Bıktın mı? Küçük hanım bizden he sen kimsin lan" tişörtmün yakasından tutup yüzümü yüzüne hizaladı acı ama bir okadar öfkeli baktım. Babam yine bana acımadı o sert tokadını Yüzüme geçirdi "Pelin kendine gel haddini bil anladın mı yoksa bundan daha fazlası olur" yakamı bırakarak yere itti.
Annemle yine bağırışmaya başladılar ben halsiz bir şekilde ayağa kalkıp odama çıktım kendimi yatağa atıp ağlamaya başladım
İşte buda benim hayatımın parçası olan olaylardan biri ben Pelin Karababa
***********
Bugün Londra'dan İstanbul'a dönüyordum eşyalarım hazırlayıp koltukta oturdum, telefonda gezmeye başladım. Ben gezinirken Defne aradı açtım sesi heyecanlı geliyordu "Abi ne zaman geleceksin çok özledim seni"
Yüzümde küçük bir gülümseme oluştu
"Çıkcam abicim ben de çok özledim seni" dedim beklemedik kişi Defne'nin elinden telefonu aldı babam "Deniz napıyorsun oğulum" yüzümdeki gülümseme silindi o adamı gördüğümde aklıma annemin ölümü geliyor "iyidir" dedim kafamdaki çığlıklar susuyordu o adam mı gördükçe. Telefonu yüzüne kapatıp derin derin nefes almaya çalışıyordum
İlacımı cebimden çıkarıp içtim azda olsa rahatlamıştım yine o eve gidecektim
Aklıma annemin ölümü geldi
AN
Babam yine eve içkili gelmişti bir milyoner
Birinin çocuğu olsam bile benim babam
Tam bir pislikti
"Gökçe nerdesğin Gökçe! Nerdesin" ben su içmek için aşağı inmiştim babamı görünce masanın altına saklandım "Napıyorsun‽ Kerem çocuklar uyancak sus" diye sitem etti annem babam ise bağırmaya devam ediyordu "uyanırsa uyansın lan babaları geldi uyansınlar" diye bağırmaya devam etti
Ben korku içinde masanın altında onları izledim babam bir an belinden silah çıkardı.
"Gökçe sen beni sevdinğ mi hığ çünkü kimse beni sevmiyoğ herkes param için yanımda senğ benim ben olduğun için yanımdasın dimiğ" dedi annem başını onaylayarak salladı "Evet ama o elindekini indir Kerem bak bir kaza çıkacak hadi indir hadi aşkım hadi" babam ani atakla annemin üzerine yürüdü "Yalan söylüyorsun! Sen beni sevmedin sen beni hiç sevmedin yalan söylüyorsun" diye mırıldanmaya başladı
"Hayır seviyorum Kerem ama ne olur o elindekini indir hadi bak burdayım sevmesem niye yanında olayım he" dedi ben titreyerek babamın elindeki silağa
Bakıyordum "Sus! Konuşma ,konuşma!" Silah sesi geldi dünyam durdu annem yere yığıldı yüzü bana dönüktü. Gülümsedi
"Kara" diye ismim döküldü ağzından
Sonra yeşil gözleri Sonsuzluğa kapandı
"Anne" diye fısıldadım babam bir anda bağırmaya başladı "Gökçe özürdilerim uyan hadi" annemin yanına çöktü
AN BİTTİ
daha 10 yaşındaydım Küçüktüm ve annemin ölümüne şahit oldum
Ve babam benim için o gün ölmüştü.
Ben Deniz Kara Öztürk benim hayatımda böyle başladı.
******************
Pelin Karababa
Sabah kalktım izmirden İstanbul'a taşınmışdık ve ben yeni okula gidecektim yataktan kalktım banyoya gittim yüzümü yıkadım. Aynaya baktım yüzümdeki kurumuş bir çizik geçmeye başlıyordu ama yinede kapatmam lazım yeni okulumda falçatacı olarak alınmak istemem kapatıcımı alıp yüzümdeki çızığı kapatım.
Banyodan çıktım dolabinda asılı formamı giydim, saçımı salık bıraktım aşağı inmeye başladım masa hazırdı elimdeki telefonun tuşuna basıp açtım saat 07.12 geçiyordu geç kalacaktım babam sonunda masaya geldi kahvaltı yapmaya başladık "Gizem bu akşam bir davet var ona göre hazırlanın" dedi tabağına bakarak ben anneme baktım ne daveti diye sorarcasına baktım. Annem bilmiyorum diye yüz ifadesi yaptı "saat kaçta olucak?" Dedi annem babam tabaktan başını anneme baktı "akşam 19.00 hazır olun yeter" dedi ciddi bir şekilde "ben kalka bilirmiyim okula geç kalıcam" diye rica istedim babamdan "tamam Görkem bıraksın seni" dedi ben ona bakıp "yok ben giderim hem okulun yerini öğrenmiş olurum" dedim
Tamam anlamında başını salladı bende evden çıktım.
*****************
Deniz Kara Öztürk
Londra'dan dün dönmüştüm geçen seneki gibi aynı okula gidecektim yataktan kalkıp banyoya girdim yüzümü yıkayıp kuruladım, dişlerimi fırçalayıp yüzümü aynaya döndüm boynumdaki çizik gibi olan doğum lekesine baktım annemden kalan tek şey oydu.
Banyodan çıkıp dolaptan formayı alıp giydim, aşağı inmeye başladım salona girdim beni masada herkes beni bekliyordu
"Beklemenize gerek yoktu başlasaydınız" dedim o adam söze girdi "Deniz biz hep bekleriz unutun mu yoksa" dedi pis sırıtışıyla "ben senin nasıl beklediğini gayet iyi biliyorum merak etme baba" dedim masaya oturdum tabağımı doldurmaya başladım. Babam bana anlamsız bakıyordu "Deniz ne anlatmaya çalıştın?" diye sordu sanki bilmiyormuş gibi işte böyle olunca benim sinirlerim tepeme geliyor "Neyden bahsettiğimi sen gayet iyi biliyorsun baba yanılıyormuyum?" Dedim yüzüne bakarak.
"Deniz haddini aşma bu konuyu kapatık diye hatırlıyorum dimi" dedi ben sırıtmaya başladım "Benim için o konu kapanmadı 9 yıl kapanmadı ölene kadar da kapanmayacak" dedim masadan kalktım "Nereye" dedi ben ona baktım "doydum"
Diyerek çıktım evden motora atlayıp okula sürmeye başladım.
****************
Pelin Karababa
Evden çıktığım gibi okula hızlı gitmeye çalışıyordum, yürümüyordum adeta koşuyordum telefonu açıp saate baktım 07.34 geçiyordu otobüs durağı karşıdaydı
Karşıdan karşıya geçerken bir motor bana tam çarpıcaken durdu "napıyorsun ya görmüyormusun geçiyorum" dedim sitem edercesine, bana bakıp kıkırdadı kaskı çıkardı "sen asıl napıyorsun sağına soluna bakmadan yolu geçiyorsun benden başkası durmasaydı sana çarpalardı." Dedi öfkeli bir şekilde "iyi işte bu hayattan kurtulurdum keşke çarpsaydın" dediğim anda bana bakmaya başladı bende onun elalarına baka kaldım.
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆
Selam yeni kurgu bunda daha çok aktif olabilirim çünkü bu kurgu benim için önemli baş karakterlerimiz
Deniz Kara Öztürk
Pelin Karababa