Bir öğleden sonra, okulun bahçesinde yürürken, Dian onun önünü kesti. "Meni, lütfen beni dinle," dedi çaresiz bir sesle.
Meni, derin bir nefes aldı. "Ne söylemek istiyorsun, Dian?"
Dian, gözlerini yere dikti. "Seni incittiğimi biliyorum ve bunun için özür dilemek istiyorum. Seline… O sadece bir yanılgıydı. Ama sen… sen gerçek olan tek şeydin."
Meni, sakin kalmaya çalışarak ona baktı. "Dian, söylediklerin önemli değil. Çünkü senin gerçek olduğunu sandığım şey bir yanılsamaydı."
Dian, gözleri dolu bir şekilde ona baktı. "Sana bunu telafi etme şansı vermeyecek misin?"
Meni, gözlerini kapatarak bir an durdu. "Kendimi telafi etmem için önce seni hayatımdan çıkarmam gerekiyor," dedi ve arkasını dönerek uzaklaştı.