İçeriğe geç

Kalbime Son Bir Şans

Bölüm 2 · 1 dk okuma

Kalbime Son Bir Şans

Bölüm 2

Kır evi

Babaannemin evine geldik. -_-

Babanannemin evine -_-

Babaannemin -_-

Babaanne -_-

Umarim anlatabilmisimdir.

Aslinda babaannem kötü birisi değil yani bize de iyi davranıyor ama anneme eskiden sinir bozucu davraniyordu. Şimdi öyle değil ama eskiden kalmış bir gıcıklık var içimde.

Sinir bozucu fazlalık (kardeşim) yanıma gelip bağırmaya başladı.

-DENIZE GIDICEZ VUUU YARIN DENIZE GIDIYOZ. ABLAA ABLA ABLAAAA ABLA DENIZE-

-ANLADIM, anladım. Tamam mi

-YEYY

Allah'ım bu ne enerji.

-OBLAAA

-ne vaar

- BAHCEYE CIKALIM BAHCEYE BAHCEYE

Beni kolumdan cekistirip kapiya surukledi

-kendim yürürüm Elif

Kitabimi alip bahceye çıktım, o da kitabini alip yanima geldi. Banka oturup okumaya başladık. En azından bazen sakin kalabilme özelliği var.

*Furkan arıyor*

-Ne var

-Bak lütfen sözümü kesmeden dinle bi beni, o kız sadece arkadaşımdı ve yanağımdan öptü . O da veda etmek için. Tasinacaklardi baska bir şehire, öyle olunca boyle dudağını bile degirmedi ya valla bak.

- Bu soylediklerin, o kızın anlattıklarıyla da benim gördüklerimle de uyuşmuyor furkancim. Şimdi beni daha fazla oyalama, yalniz kalmaktan korktuysan başkasını bul. Benimle daha fazla uğraşma artık tamam mı. Hadi bays.

*telefonu kapattim*

Gözüm engelleme tuşuyla parmağım arasinda gidip gelirken annem çağırdı. Yoo engelliyip gidicem tabi ki, arayıp duruyor gerizekali.

*engelledim*

-oh

Annemin yanina gittim

-noldu

-yemek hazır, kardeşini de çağır gel hadi

-Tamam

-ELİİİFF GEEEELL

- NOLDUUU

- YEMEK YICEZ GEELL

- TAMAAAMM

Yemegimizi yiyip tekrar dışarı çıktım. Kitabimi okurken bahçeden kedi sesi geldi. Gülümsedim ve kediye bakmaya gittim.

-Anneeee bu kedi bizim olsun muuu

-Babanın tüylü hayvanlara alerjisi var kizim, bırak bahçede dolansın.

Tabi ki de evet cevabını beklemiyordum ama bir umut sormuştum.

Kuş sesleri geliyordu, her şeye rağmen burası cok huzurluydu.

Bölüm sonu

1 yorum