Bölüm 2

Komidinim’in üzerimde duran telefonumda yüksek sesle alarm çalarken uyandım, Saat Sabah 07:00’idi. Genelde bu saatlerde kalkmazdım fakat bu gün özel bir gündü, Aylar sonra tekrar abimin yanına dönecektim. İstanbul’a, üniversite için taşınmıştım. Üniversiteden önce Antalya’da abim ile yaşıyordum. Anne’miz öldükten sonra ve babamız başka bir kadınla evlendikten sonra abim ile tek yaşıyorduk. Ta ki ben üniversite için İstanbul’a taşınana kadar. Her yaz abimin yanına, anlatya’ya dönüyordum ve tüm yazı abimlerle geçiriyordum. Fakat son yaz İstanbul’da yaşadığım bir kaç aksilik yüzünden yanına gidemedim. İstanbul’da kiralık bir evde yaşıyordum, 1+1 küçük bir evdi, fakat bir öğrenci için yeterliydi, zaten günün çoğunu okulda geçiriyor, akşamları uyumak için eve geliyordum. Son zamanlarda kira fiyatları yükselince ev sahibi ile küçük bir tartışmaya girmiştik, bu yüzden yazın küçük bir taşınma sürecim oldu, bu nedenle abimin yanına gidememiştim, kiralık evden çıkınca okulumun yurduna taşındım, şuanlık beni idare ediyordu. Telefonumda çalan alarmı durdurdum ve yatakta oturdum. Üstümde hala uyku mahmurluğu vardı. kollarımı iki yana açıp biraz esnedikten sonra ayağa kalktım ve banyonun yolunu tuttum. Aynanın karşısına geçtiğimde dağınık saçlarım ve akşam geç yattığım için gözlerimin altındaki morlukları gördüm, yüzümü yıkayıp tipimi biraz düzelttikten sonra dişlerimi fırçalayıp banyodan çıktım, haziran ayının son günlerini yaşıyorduk bu yüzden hava son derece sıcaktı, üzerimdeki pijamalardan kurtulup, sportif gri bir şort ve siyah düz bir tişört giydikten sonra karnımı doyurmaya mutfağa geçtim. Saate baktığımda çoktan 07:32 olduğunu gördüm, hızlıca bir şeyler atıştırdıktan sonra odama geçip bavulumu hazırlamaya konuldum. Bavulumu açıp tüm yazlık kıyafetlerimi içine tıktıktan sonra bavuluma bakım ürünleri, makyaj malzemeleri, takılar ve parfümleri koymayı unutmadım. Bavulumu kapatıp yanıma bir sırt çantası aldım, içine elimin hemen altında olabilecek şeylerimi koydum. Yaz ayında olsak bile yanıma ne olur olmaz diye gri bir hırka alıp ayakkabılarımı giymeye koyuldum. Yurttaki arkadaşlarıma veda ettikten sonra bavulum ve çantam ile yola koyuldum. Otobüs yolculuklarını sevmediğim için anlatya’ya uçak ile gidecektim, İstanbul ve Antalya arasında neredeyse 10 saat vardı, Otobüs ile 2 saat bile yolculuk edemiyorken 10 saat hayatta dayanamazdım, bu yüzden biriktirdiğim paranın bir kısmı ile bir hafta önce Antalya’ya bir uçak bileti almıştım. Taksi ile hızlıca hava alanına ulaşınca bagajdan bavulumu ve çantamı alıp Antalya uçağı için olan sıraya girdim, Sıra bir tık fazlaydı ama umursamadım, sonuçta yaz ayındaydık ve insanlar yazlık evlerine, tatile yada benim gibi ailelerinin yanına gidiyo olabilirlerdi. Yarım saatlik bekleme ardından kapılar açıldı, sıra yavaş yavaş ilerledi, sıra bana gelince kimliğimi ve uçak biletimi yetkili kadına gösterip uçağın durduğu piste doğru ilerledim. Cam kenarında oturmak için dua ederken koltuğumu arıyordum. Sonunda 12C koltuğunu buldum, Dualarım kabul olmuştu, cam kenarına denk gelmiştim. Çantamı koltuğun üst bölmesindeki boşluğa bıraktıktan sonra Hemen yerime kuruldum. 1 saatlik yolculuk için hazırdım. Bütün yolcular uçağa doluştuktan sonra yetkililer kemerlerin ve acil durumda ne yapılması gerektiğini öğretiyorlardı. Bir kaç dakikanın ardından sonunda uçak kalkmaya başlamıştı. Gözlerimi kapatıp uykunun beni kucaklamasını diledim. Çok geçmeden uykuya dalmıştım bile. Uyandığımda pilot iniş yapacağımızı duyuruyordu. Hemen kendimi toparlayıp uçağın iniş yapmasını bekledim. Uçak iniş yaptıktan sonra çantamı kaptım ve bavulumu almak için hava alanında bekliyordum. O sırada telefonuma bir bildirim düştü, Bildirime baktığımda abimin “Umarım gelmişsindir Balım, yoksa bu hava alanında daha fazla seni bekleyemeyeceğim” Siktir! Abimin beni beklediğini unutmuştum, hemen mesaja cevap vermek için parmaklarımı tuşların üstünde gezdirdim. Abime hava alanına geldiğimi ve bavulumu almak için beklediğimi yazdım, görüldü yemiştim. Fakat bir kaç dakika sonra beni arkamdan kucaklayıp havaya kaldıran ve döndüren birini fark ettim. Evet bu abimdi. “Abi!” “Seni özledim baş belası” Beni yere geri indirdiğinde arkamı dönüp ona sıkıca sarıldım. Oda bana aynı şekilde karşılık vermişti. Her ne kadar bir birimizi kızdırsakta bir o kadar bir birimize bağlıydık. Ailemizden bir tek ikimiz kalmıştık bu yüzden her kavga sonrası illa ki barışıyorduk. Bavulumu aldıktan sonra abimin arabasına atlayıp evimize dönmek üzere yola çıkmıştık. Abim ile sohbet ederek yola devam ediyorduk. “Önceki yaz neden gelmedin?” Dedi abim merak ve biraz hayal kırıklığı ile Ona evden atıldığımı ve paramın olmadığını söyleyemezdim. Çünkü büyük ihtimalle bana oradan bir ev satın alacak ve her ay bana yüklü miktarda para atacaktı. Kim böyle bir şey istemezdi ki. Tabikide ben!. Maalesef ki gururum her zaman benden önde oluyordu bu yüzden şimdilik bu küçük evden atılma mevzusunu ondan saklayacaktım “Okulum yaz’ın bir etkinlik düzenledi, bende o etkinlikte görevliydim, bu yüzden gelemedim kusura bakma” Abim bana pek inanmış gibi görünmüyordu fakat beni sıkmak ve zorlamak istemiyordu “Peki” diyerek geçiştirdi “Eee sen ne yapıyorsun? Önceki yaz bensiz ne yaptın? Eve kız falan attın mı?” Abim sorularımdan bıkmış gibi gözlerin, devirdi. “Saçmalama balım! Ne eve kız atması!?” Dedi. Kıkırdadım “Tamam, tamam bir şeyde söylenmiyor sana” Abim tekrardan yola odaklandı, bir kaç dakika sonra konuşmaya başladı “Yeni bir arkadaş grubu edindim” Yan koltuktan şaşkınlıkla ona baktım, abim genelde benden başka biriyle pek fazla konuşmazdı. Ben onun için hem arkadaş, hem kardeş, hemde aile olmuştum. “Arkadaş grubumu? Ne zaman oldu bu?” “Geçen yaz, gelmediğin yaz” dedi. “Ben yokken hemen birilerini buldun yani, inanamıyorum sana abi! Sırf bir yaz yanına gelemedim diye hemen yerimimi doldurdun?! Pes!” Aslında mutlu olmuştum, babam bizi terk ettikten sonra kimseyle pek konuşmazdı. Şimdi tekrardan yeni arkadaşlar edinmesi beni mutlu etmişti “Yerini doldurduğum falan yok, Bir süredir takılıyorduk ve sonra yakın arkadaş grubu olduk” dedi. Ve devam etti “Seni onlarla tanıştırmak istiyorum” Abimin yeni arkadaşları ile tanışmak istiyordum, nasıl birilerdi ki abimin ilgilerini çekmişti? “Olur” dedim.