18 yıl önce
"Kartal"diye mırıldandı küçük kız. İsmi Ayşin'di. Kartal'ın ise tek dostuydu. Bu karanlık yerde birbirlerinden başka kimseleri yoktu.
"Efendim Ayşin"dedi Kartal
"Ben çok sıkıldım bu oyun eğlencesiz olmaya başladı"dedi Ayşin.kartal Ayşin'e bunun bir oyun olduğunu söylemişti. gördükleri işkencelerin,yediklari dayakların, ve çiplerin.
"Ne yapabilirim senin için Ayşin?"diye sordu kartal bir çıkış yolu bulamıyordu. henüz küçücük bir çocuktu.
"Arka taraftaki kapıyı açık gördüm gidelim buradan lütfen"dedi Ayşin ağlamaklı bir sesle.
Nasıl olduğunu kendileri de bilmiyordu ama kaçmışlardı.ancak şuan daha büyük bir problemleri vardı. Birbirlerini kaybetmişlerdi. Kartal sadece bir kaç saniye başka tarafa bakmıştı. Saatlerce her yerde Ayşin'i aramıştı ama bulamamıştı. Sonuçta bir kaldırım kenarında yorgunluktan bayılmıştı.
Şimdi:
''sayın savcım''diyen polis memuruna baktım ''buyurun''dedim adamı incelerken 185 boylarında kumral kahve gözlü yapılı biriydi tahminen 30 yaşındaydı '' ben cinayet şubeden baş komiser Koray Taşkın Babanız evinde ölü bulundu''dedi bi kaç saniye duraksadım yapan kişiyi bulup teşekkür etmem gerekiyordu ''sorguya mı alınacağım''dedim sorarcasına ''bize eşlik etmenizi isteyeceğim''dedi onu başımla onayladım ve odama girdim cübbe mi çıkardım ve odamdaki askıya astım ardından odamdan çıktım ve karakola geçtik
sorgu odasına alınmamıştım bir odada oturmuş konuşuyorduk ''Size babanızın vefat haberini verdiğim zaman şaşırmadınız hatta mutlu bile oldunuz gibime geldi''dedi Koray ''urumda olduğunu düşünmüyorum Ali Yaman ile ilişkimiz kopuktur''dedim ''babanıza ismiyle hitap etmenizde ilginç neden görüşmüyordunuz''dedi merakla ''özel hayatımla ilgili bilgi vermeyeceğim cinayet ne zaman işlenmiş''dedim ''dün akşam 7 sularında nerdeydiniz''dedi ''bir savcı ile bir konuda araştırma yapıyorduk''dedim ''hangi konuda cesedi nereye saklayacağınızla ilgili mi?''dedi suçlayıı bir tavır ile ''kendinize gelin sizin karşınızda cumhuriyet savcısı var beni sorgulama hakkınız dahi yok haddinizi aşıyorsunuz''dedim ve ayağa kalktım tam odadan çıkacaktım ''sen yaptın bunu ispatlayacağım''dedi bağırarak yavaşça ona döndüm ''sana kolay gelsin çünkü olayan şeyi ispatlaman oldukça zor olacak''dedim ve karakou terk ettim hadsiz midir nedir ya tam zihniimde ona saydırırken çarptığım bedenle durdum ''affedersiniz''dedim ve çarptığım kişiye baktım 185boylarında sarışın yeşil gözlü adama baktım ''önüne baksana ya''dedi isyanla sabır dileyerek yoluma baktım bugün gelen giden bana çatıyordu çalan telefonumu elime aldım asistanım Selim'di ''söyle selim''dedim ''sayın savcım babanızın avukatı geldi bir mektup var elinde siz başkasına veremezmiş''dedi ''15 dakika sonra ordayım''dedim ve taksi çevirdim gelirken salak polisin arabasıyla gelmiştim o yüzden arabam buralarda değildi
adliyeye girmemle Selim'i gördüm biriyle kavga ediyordu 165 boylarında sarışın çok güzel bir kızdı yanlarına geçtim ''neler oluyor burada''dedim merakla ''avukat hanım bana vermiyor mektubu''dedi ''mektubu alabilir miyim?''dedim kız mektubu bana teslim etti aynı anda Selim ile tartışıyordu ''benim ismim Kainat Karaca avukat hanım değil''dedi isyanla
''Aren eğer bu mektubu okuyorsan ölmüşüm demektir sana hayatını altüst edecek bir bilgi vereceğim sana karşı babalık görevimi asla yerine getiremedim özür dilerim kızım.
Beraber kaçtığını çocuğun ve senin vücudunuzdaki mekanik sistemler sizi birbirinize bağlıyor eğer ki biriniz ölürse diğerinin vücudundaki sistem kendini imha edecek ve içindeki zehri bedenine yayacak sana son bir iyilik yapacağım ve o çocuğun bilgilerini vereceğim bahsi geçen kişi Kartal karaca kendine iyi bak güzel kızım.
Sevgilerimle baban Ali yaman
''buldum seni Kartal Karaca''dedim beklediğimden yüksek bir sesle o an Kainattan duymayı beklemediğim bir cümle geldi ''abimi mi arıyordunuz''dedi ''Kainat bana bir iyilik ypap ve abini numarasını ver''dedim bir an düşünmeden çantasından çıkardığı kağıda numara yazdı ''ama abim yasa dışı boksörlük yapmıyor ki gayet yasal''dedi ve kâğıdı bana verdi ''kartınıza alabilir miyim?''dedim ve bana kartınıda veri ve sonra gitti
kendimi yatağıma atmış hayatı sorguluyordum yıllardır Kartal'ı arıyordum ama elmdeki tek bilgi ismiydi yüzünü net hatırlamıyordum ama aramaktan asla vazgeçmemiştim ve o benimönüme düşmüştü o an aklıma gelen şeyle hıza yataktan kalktım ve mektubu tekrar okudum ve asıl odaklamam gereken yerin Kartal'ın ismi olmadığını fark ettim
kartal ve benim kalbimizde menyatik sistem vardı ölürse ölürdüm ölürsem ölürdü