İçeriğe geç

Kalan Sayfalar

Bölüm 7 · 2 dk okuma

Kalan Sayfalar

Bölüm 7

Belki Bir Gün

04.03.2024

Ak güvercin kaldı güvercinler göç etti .Kararan kanatları insanların ona acımasına neden oluyor ama insanoğlu bu ya hiç kimse yanına gitmiyor .insanlar ona bakıyor acıyor. Ama yanına gitmiyor. Görüyor ama yanına gitmiyor üzülüyor ama yanına gitmiyor. İnsanlar görür üzülür ve unuturlar insanlar söylerler pişman olurlar ve unuturlar. En güvendikleriniz sizi en çok üzenler olur geçmişini Bilmeden bir insan hakkında konuşmak çok kolay olur bilerek söylüyorsanız bir iyiden mahkumunun son çığlıklarını kulak arkası etmiş olursunuz.

...

Babamın sofrada üvey kardeşlerime karşı şefkatli oluşu insanın canını acıtmıyor değildi.

Anılar yavaş yavaş beynime düşüştü .İşte masadayız kahvaltı masası annem, babam ikisi çok gerginler bir an babam bana dönüyor ve aynen şöyle diyor "Biz boşanıyoruz " 11 harf 6 hece 1 kelime. Babamın boşandıktan hemen sonra tekrar evlenmesi neden boşandıklarını gösteriyordu. Bunu öğrendikten sonra bizden zaten kopuk olan annem bizden daha da koptu. Geride hiç görmedikleri bir enkazın son parçası ben kaldım.

Masadan hiçbir şey demeden kalktım zaten kimse neden kalktım merak etmiyordu. Durağa doğru yürürken telefonumu çıkarıp kulaklığı kulağıma taktım ve durağa doğru yürümeye başladım

Yağmur Bir daha

Böyle yağar mı

Şimdi çıkıp da ıslanmasak*

Diyordu şarkı. Sanki hiçbir şey geç kalma bir kere kaldığında bir daha karşına çıkmaz diyordu. Durağa yaklaştığımda Büşra'yı görmek içime su serpmişti .Konuştuğum tek insan, beni anlayan tek insan. Benimle gerçekten konuşmak isteyen tek insan.

"Nasıldı?

''Mükemmel.'' dedim kinaye yaparak. ''Hadi ama seni sevmeyen bir insan için kendini üzme. O adam bir gün dahi senin doğum gününü kutlamadı. Sen şimdi üvey kardeşininkini kutluyor diye üzülemezsin en azından benim tanıdığım Lal böyle değildi .''

''Doğa hediyesini çok sevdi. '' dediğimde konuyu değiştirmeye çalıştığımı anlamış olacak ki çok uzatmadı.'' Tabi ki sevmeliydi .O kolye de küpede çok güzellerdi. Bu gün bir yerlere gidelim. Sadece sen ve ben kimse olmadan ve birine değil kendimize bir şey alalım.'' dediğinde gözlerinin içi parlıyordu. ''Hayır desemde gideceğiz değil mi?'' dedim. Bıkkın bir sesle '' Evet ,hayır desende gideceğiz ve mazeret kabul etmiyorum.'' ''Pekala gidelim'' dediğimde sesim aşırı bıkkın çıkmıştı .Belki bir gün babam benimde doğum günümü unutmadan kutlardı.

*Artık Uyu-Canozan

Nasılsınız canlarım. Ben iyiyim ve umarım siz de iyisinizdir. Bölümü nasıl buldunuz? Çok uzatmayım bölümle ilgili düşünce ve eleştirilerinizi aşağı bekliyorum. Görüşürüz canlarım

Bölüm sonu

7 yorum