. O gün bir ses duydum.Yardımcı edin lütfen, diye o kadar acıklı üzüntülü hiçbirsey yapamama hissi.
6 Şubat 04.17 saatlerinde sanki içimdeki sıkıntıyı biliyordumda dışarı çıktım. Keşke annemide çıkarabilseydim oda ölmeseydi tek dayanağım oydu ve onuda kaybetmiştim. Sokak bomboştu kimse yardıma gelemiyordu orada bir çok yaralı ve ölü vardı hangi birisine yetişselerdi de ve en az bizim sokakta vardı yaralı ve ölü vardı onlarda annemdi güzel yüzlü ay parçası annem şimdi niye beni bırakıp gitmişti. Tam binanın önünde durdum annemin belki cesedini çıkarırlar diye saatlerce bekledim. Olmadı kimse gelmedi. Artıkları soğuktan donacaktim ki bir fısıltı gibi bir ses geldi " . . . . . "Yardım edin, yardım edin lütfen kardeşim ölecek sesimi duyan yokmu" onun bir çığlık dediği
yerin altından gelen bir ses bana fısıltı olarak gelmişti ve belkide kulaklarım çok iyi duymaması rağmen o fısıltıyı duyup o gün görümcemi ve kocamı kurtardım ve işte benim maceramdan böyle başladı. Adım Alade, Alade Korkmaz ve bana bir gün Arsal olacağımı söyleseniz güler ve ne biçim bir soyad derdim ama yarın evet yarın bunun için evet diyip Arsal soyadını alcam inanamıyorum.
Acayip bir kızım ve beni de yapan bu ama birazı fazla içtim herhalde aaaaaamaaaaa! Birisi hemen beni kurtarsın yoksa evlenicem az sonra aaa bana bir şey oluyor. Ve en mutlu günü filan mı dememiz lazım çünkü gelin hanım az önce bayıldı da bir şey olmaz dimi.
~~♡♡~~~
Herkese merhaba çok acayip bir giriş oldu biliyorum ama böyle daha güzel ilerisi zamanlar için şimdiden spoi verdim. Ve yanlışlarım varsa kusuruna lütfen bakmayın ilk kitabım olacak ve okuyup yorum yaptığınız için teşekkür ederim şimdiden ve bu seferlik bu kadar bir daha ki bölüme kadar sağlıklı ve mutlu kalın hoşçakalın öptüm ♡♡~~
