Ineffable: Adının Kuzey olduğuna eminim ama okulda bir sürü kuzey isimli insan var.
Bildirimsesi: Nerden biliyorsun çok fazla Kuzey isimli insan olduğunu?
Ineffable: Bazen arkadaşları seslenirken duyuyorum. Peki sen bana müdürün odasını soran çocuk musun?
Bildirimsesi: Bilmem, o muyum? :)
Ineffable: Tabii ya. Dedim sana ben bulucam seni.
Bildirimsesi: Of ya sırrım ortaya çıktı.
Ineffable: Cidden bana mı aşıksın yoksa bir şaka mı? Şakaysa komik değil...
Bildirimsesi: Hani derler ya sırılsıklam aşık... Ben de öyle işte.
Ineffable: Beni nereden buldun? Nasıl aşık oldun? Neden aşık oldun?
Bildirimsesi: Sorular fazla ama sen sorduğun için hepsini tek tek cevaplayacağım. Okula ilk geldiğim gün kapıdayken seni gördüm. Yalnızdın, tek başına oturmuş kitap okuyordun. Çok güzeldin. Kahverengi gözlerin heyecanlı bakıyordu. Kitapta okuduğun yer içindi sanırım... O günden sonra geceleri uyumadan önce sürekli seni düşünüyordum. Okuldayken sürekli sana bakıyordum. Bir gün beni fark edersin belki diye ama sen beni fark etmedin. Sürekli yalnız başına sınıfta kitap okuyordun. Bende sana yazmaya karar verdim.
Ineffable: Daha önce kimse bana aşık olmamıştı ve böyle iltifatlar almamıştım... Ne diyeceğimi bilmiyorum gerçekten. Özür dilerim seni fark edemediğim için.
Bildirimsesi: Senlik bir sorun yok, özür dilemene gerek yok. İstersen ilk önce birbirimizi tanıyalım ha? Ne dersin?
Ineffable: Tabii ki. İlk defa biri benimle tanışmak istiyor. Tanışmak için sabırsızlanıyorum :)
Bildirimsesi: Yarın öğle arası kütüphanede buluşalım o halde. İyi geceler kahverengi gözlüm :))
Ineffable: Orda olacağım. İyi geceler :)