Ölüyorum.
Canım acıyor.
Bazende gözlerim kararıyor.
Ellerimdeki kelepçeler bileğimi sıkıyor.
Sırtım duvara dayalı.
Öksürüyorum.
Bir odanın içindeyim siyah bir oda.
Simsiyah.
Hiç ışık yok.
Umutsuzum.
Kapı açılıyor.
Bir gölge yansıyor odaya.
İçeri bir adım atıp kapıyı kapatıyor.
Gölgesi yok oluveriyor.
Adım sesleri geliyor.
Atılan her bir adımda bir öncekinden daha çok titriyorum.
Kan tadı alıyorum.
Dilimi bağırmamak için öylesine çok ısırıyorum ki kanıyor.
Bir kez daha lanet ediyorum insanoğluna...
Aramızda tek bir adım bırakarak yere çömeliyor.
Çenemi tutuyor.
Yüzünde şeytani bir sırıtış.
"Kafestesin."diyor bana.
Kafestesin.
Kafestesin.
Kafestesin.