Bölüm 1

önceden böyle şeyler üzerinde pek düşünmezdim ama artık son zamanlarda aklımdan çıkmıyor.



Her gün yeniden soruyorum kendime böyle bir rezil hayata tekrardan gelmek ister miyim diye.Cevabım çoğu zaman hayır oluyor.Koskoca bir dağ gibi hayır.



Sonra düşünüyorum bir kuş olsam mesela,



Kimseyi düşünmeden kimsem olmadan açsam kanatlarımı uçsam kilometrelerce...



İnsanların sadece adlarını bildiklerini yerlere uçsam.Karayiplere mesela uçsuz bucaksız sonu olmayan o güzel yere.



Kalsam oralarda el değmemiş kumsallarda uyusam.Hiç daha önce yaslanılmamış o ağaca yaslansam dünyada kimsenin varlığından haberi olmadığı o ağaçtan meyveler yesem...



Tek arkadaşım yengeçler olsa her akşam ateş başında alabildiğince uzanan yıldızları izlesek birlikte.Her gün balık yesek de her gün ayrı lezzetli gelse bize.Dünyadan hiç haberim olmasa dünyanın da benden haberi olmasa uçup gidecek gücüm olsa dünyayı gezebilecek imkanım olsa ama yapmasam sadece orda kalsam sürekli kaçmak yerine anı yaşasam...



Kimsesiz olsam kimse de bensiz olsa evet ben kimse olayım kimsenin bilmediği o kimse.



Düşünüyorum düşünüyorum keşke diyorum keşke sonra insan olduğum geliyor aklıma olmuşum da ne olmuş sanki bi işey mi yaramış.



Eğer yine insan olacaksam hepten yok olmak isterdim.



İnsan olmanın pek bir faydasını göremedim bu zamana kadar.Hiçbir şeyi beceremediğim gibi maalesef insan olmayı da beceremiyorum.



Gerçi kim insan olabiliyor ki


















*Bir denemeye göre biraz çiğ kaldığını biliyorum ama uzun zamandır düşünebildiğim tek şey bu olduğu için bunun hakkında bir şeyler karalamak istedim.



*Eğer bunu okuyan birisi varsa ve bir konu hakkında yazmamı isterse seve seve yaparım düşüncenizi yazmanız yeterli.