Merhaba hikayeme hoşgeldiniz öncelikle benim hikayemde erkeklere şans beklemeyin,tabi ki bende biliyorum her erkeğin aynı olmadığını ama çoğu erkek aynı hepsinde babamdan bir parça var.Ve benim o parçayı görmeye bile tahamülüm yok.Benim hikayemde gerçekler var mucizeler yok, hayatın acı gerçeklerini okumak istiyen herkesi hikayeme bekliyorum...
Sanırım sen kimsin soruları duymaya başladım buyrun önce kendimi tanıtayım sizlere.Ben Naz Erguvan bir çağrı merkezinde operasyon yöneticisiyim Van'da doğup büyüdüm Van'ın ileri gelen aşiretlerinden birinin kızıyım ailemin 5 çocuğundan 2. Kızlarıyım bir anlam imi kız kardeşim ve en küçük erkek kardeşim var ailemin durumu çok iyiydi bana ve kardeşlerime çocukken hiç Zorluk yaşatmadı hep refah içinde büyüdük veya öyle sanıldı.Evet dışardan bakınca muhteşem bir hayatımız varmış gibi görünürdük ama bilirsiniz kapıyı kapatınca içerde yaşananlar hep içerde olarak kalır.Birbiriniz öldürseniz bile ailenin sırrıdır ve dışarı çıkarken yüzler gülmek zorundadır.Bizde o ailerdendik işte.
Evin içinde ne mi oluyordu? Ne olmuyordu ki küfürler hakaretler metres isimleri kavgalar, havada uçuşan tabak ve çanaklar hepsini anlatıcam size ama benimle hikayeme devam etmek isteyenleri 2.bölüme bekliyorum buyrun birlikte gidelim...