Ben zamanın ilk çatlağından doğdum.
Ne bir kılıcım ne de bir sıradan metal.
Ben, bir yırtığım.
Geçmişi böldüm.
Geleceği şekillendirdim.
Kimi zaman bir kralın elinde, kimi zaman bir çocuğun düşünde.
Adımı kimse tam olarak bilmez.
Ama beni her çağda fısıltılarla çağırırlar:
“Zamanın Kılıcı.”
Bana dokunan, zamanın yükünü sırtlar.
Beni kaldıran, yalnızca düşmanı değil, kendi kaderini de keser.
Ben, hatırlanmamış anıların yankısıyım.
Kehanetlerin karanlık gölgesiyim.
Taşıyıcılarım çoktu.
Hepsi de beni taşıdı, ama ben...
Hepsini parçaladım.
Çünkü zamanı yararsan, kan sadece geçmişten değil, geleceğin damarlarından da sızar.
Ve şimdi…
Yeni bir taşıyıcı uyanıyor.
Henüz farkında değil.
Ama rüyalarında beni çağırmaya başladı bile.
Onun adı Arven.
Ve bu, onun zamanla sınavının başlangıcı.