“Ne yara izi var ne bir iz, Bir mahzenden çıkmış gibiyim. Ne sesim duyuldu ne de izim İntikamın sesiydi benim." (Necip Fazıl KISAKÜREK) Ben Amara Nıghtshade bu isme iyi bakın ve aklınızın bir köşesine kazıyın . Ben Amara Nıghtshade bu hikayenin kötüsü benim . Ben Amara Nıghtshade batacağımı hissettiğimde batan tek kişi ben olmam ve o benimle batmaya bile razı olan tek kişiydi . Ben Amara Nıghtshade bu kızı iyi tanıyın ve kim olduğunu sakın unutmayın .
………………………
Elimdeki kibrit çöplerinin sayısı azalmaya başlamıştı elimi pakete daldırdım ve son kibritide elime aldım soğuktan donsam bile onu kullanamazdım bu kibrit hakkında daha önemli planlarım vardı .
Tekrardan yeraltı mahzenlerinin duvarlarına baktım . Yüzyıllar önce kadim büyücüler tarafından yapılan bu geçitler dünyanın her yerine uzanıyordu . Duvarları incelemek artık olmayan ışık ile iyiice zorlaşmıştı , duvarlarda bir çok dilden farklı yazıtlar bulunuyordu , bu dillerin neredeyse hepsini bilmeme rağmen bu işaretlerden daha iyi bildiğim bir şey varsa o da mahzenlerin şekliydi .
Nereden geçmem gerektiğini ve nereye varacağımı her şey beynime kazılıydı . Sadece geçitler değil sarayında tüm haritasına sahiptim belkide bir leydinin bile giremeyeceği yerlere rahatça girebilirdim .
Her şey , tüm bu planlar tek bir kişi içindi . Kalbimde belkide asla dinmeyecek bir nefret besliyordum . O adam benim hem sonum hem başlangıcımdı . Henüz bilmesemde yaşam sebebim belkide beni hayatta tutan ve öldürrcek olab yegane kişiydi .
Ve bu gece onu ulaşabileceği en yüksek rütbeye çıkartacaktım . Onu en yüksek rütbeye taşıyacak daha sonraysa düşüşünü zevkle izleyecektim . Bu benim yere çakılmama sebep olsa bile .
Kural basit : Bir ölüm , bir yaşam , ve ben , Amara Nıghtshade , celladıyım bu oyunun