Bölüm 23

Aylardan aralık ayıydı hayatımızda bir çok şey değişmişti ama biz hariç zorda olsa toplanmıştık aramızdan edilenler olmuştu Kalbi kırılanlar toparlanmayanlar.. Erva bir süre babannesinin evine gitmişti taziye vardı 1 aydır görüşemiyorduk.. Alya hala Hastanede muşade altındaydı.. Akın yanından ayrılmıyordu..Alanın karnı fazlasıyla büyümüştü.. 6 Aylık olmuştuk.. Zaman ne çabuk geçiyor..Herkese bir mesaj ile sarsılmıştık..Yıkıcı bir haberdi yer yerinden oynamıştı..... Akın Telefonu verirmisin Akın) Al canım Alya) mesajı görür görmez şok geçirmişti tansiyonu bir anda fırlamıştı makine ötmeye başlamıştı. Akın)Hayatım sakin olurmusun ne oldu anlat bana korkutma insanı Müdüre hanım öldürülmüş...!! "Mesajda sıra sizde yazıyordu." Tüylerim diken diken olmuştu.Akın)Dur canım sakin ol sana şu alıp geliyorum Duru evde tek başına kalmıştı iyice depresyona girmişti Gözü telefonu hiçbirşeyi görmüyordu Ev dağınık haldeydi alya gittikten sonra düzen bozulmuştu.. "Hayatın bir kısmını yaşayarak geçiyoruz ya diğer kısmı.." Alya yataktan kalkmaya çalışır ve başı döner akın daha gelmemiştir. Akın)Alya bir dur allah aşkına kalkma yerinden bebeğe birşey olacak zor toparlanıyoruz zaten.. Arada sırada Alpi görüyordum sanki capcanlıydı o anlarda akından uzaklaşıyordum Alya)of sıkıldım ben hastanede eve gidelim kızlarda merak etti zaten haberden haberleride yoktur.. Hastaneden taburcu olurlar 3 saatlik yol vardır yavaş yavaş giderler Alya arabanın arkasında uzanıyordur Akın durmadan almayı gözetliyordu. Akın sakin olurmusun iyiyim ben birşeyimiz yok telaş yapmayı kesermisin!! benide heyecanlandırıyorsun. Eve 1 saat kala akın arkaya bakarken.. Frenler kaymıştı.. İşte o zaman şimdi hayatımız kaymıştı..... Kaybediyoruz bazen yada kazanıyoruz ama farkında olmadan hayatın küçücük olduğu unuturken..