MERT~
Hayat hep düzende gitmesini ister insan bazen yalnız kalmak ister bazen nefesim kesilsin der benim nefesim kesilsede ben bu haberden sonra yaşamasam
2 SAAT ÖNCE
Hel beraber arabaya bindik daha ne olup oldunu anlamadık direk Kocaeline yola çıktık Timur benim kardeşimdi ona bisey olmasını asla istmezdim onun kılına zarar verenin kıl köklerini cıkarırım tam yoldaydik kimse konuşmuyodu kimseden bir cit sesi yoktu kalp atışları yüksekti çünkü sevdimiz iki insanin cani tehlikedeydi ve Timur direksiyon hakimiyetini kolay kolay kaybetcek biri deildi derin nefes aliyodum ve burnumdan veriyodum içim sanki kızışıyordu biri bişey dese tutuşçaktım...
Tam uyurken arkadan eymenin telefonu caldi bakip geri kafami koydum bütün seslere kulam kapaliydi Eymenin omzumu dürtdunu hissettim döndüm yüzünde şok ifadesi vardi
Eymen;Polat arabayı durdur
Polat arabayı kenarı çekti noldu anlamiyodum
Mert;Eymen noluyo ne bu yüz
Eymen; Sankin ol bişey dicem
Mert; Sakinim söyle
Eymen;Tuana vurulmuş ve Nur kaçırılmış
Yüzüme tokat yemiştim sanki dondum sadece dondum annem ve kardeşim geldi aklıma ölmeleri Tuana ölemezdi o benim kalbimde tek iyi şeydi eğer ölcek varsa ben kefildim ama onun canı çok yanmıştır şimdi...Polat hic beklemeden geri döndü öyle hızlı gidiyoduku öyle sinirliydiki benim içimde korku,panik ve sinir vardi kim benim canımı vururdu kim yapti ona bunu? Yok edicektim ona bunu yapanı onun canı ne kadar yandiysa iki katını yapana çektircektim.Yarim saat sonra varmıştık düğün salonuna ve ambulans arkamizdan geliyodu ben hic beklemeden arabadan indim ve içeri girdim.O yerdeydi kanlar icerisinde beyaz elbisesine kanlar bulaşmıştı bemyazdı.Yere çöktüm yüzünü avcumun icine aldim
Mert;Ben geldim sakin ol yanindayim burdayım
Azina biseyler geliyodu
Mert;Zorlama kendini sakin ol zorlama ben yanındayım
Onun kanı ellerimdeydi küçüken annemin kanlarını sulu boya sanıyodum keşke hala öyle olsa çünkü o acı çekerken hiç bişey yapamamak onun acısının beş katını yaşıyodum...Elimi kanayan mermi yarasının üstüne koydum sanki duracaktı o da ellerimden akıp gidemezdi bu sefer bende giderdim hiç düşünmeden yaparım üzülmem,korkmam...Ambulanstaki görevliler geldi ve aldı gidiyodu yaşamaya çalışarak gidiyodu benim ay yüzlüme kan gelmişti yanıyordu canı bende bitiyodum görmekle yaşamanın arasında derin bi çizgi vardır ve ben bitiyodum...
Polat;N-Nur nerde
Feyza;B-bilmiyorum
Polat;Nasıl bilmiyosun FEYZA
Telefonunu çıkardı ve aramaya başladı ve yüzünde sinir ve şaşkınlık arasında bir ifade oldu
Polat;NE SAÇMALIYOSUN LAN SEN
ONU NASIL ALDIYSAN GERİ GETİR SON NEFESİNİ VERİRSİN
Polat orospu çocuğu diyerek telefonu yere fırlattı
Feyza;Biz yine ne yaşıyoruz
Hiç bi sesimi çıkartmadan dışarı çıktım arabaya bindim ambulansı bulduktan sonra takip ettim ve hastaneye geldik arabadan hemen indim ambulansın yanına gittim
Mert;Ben yanındayım hiç bişey olmicak güven bana yanından ayrılmicam
Ve yoğum bakımına girdi duvara tekme attım deliriyodum kalbim beynimde atıyodu sanki sinirim gittikçe artıyodu telefonun çaldını hissettim
Mert;Ne var
Polat;Nerdesin
Mert;Hastanede
Polat;Ben nur'a gidicem
Mert;Ona noldu
Polat;Apo bu pkk grup başkanı yüzümü görmüştü ya Nur'u kaçırmış
Mert;Hiç bi sik yapamaz o
Polat;Kafayı yicem
Telefonu kapattım ve sinirle arabaya bindim bas bas bağırdım direksiyona tekrar tekrar vurdum kafa atmaya başladım çünkü ne nefes alabiliyodum ne beynim çalışıyodu camı açtım ve sigara yaktım radyodan Sar bu şehri açtım ben ona zarar veriyodum ben olmasam vurulmicaktı acı çekmicekti bi tarafım kaybol diyodu bi tarafım tekarar tek başına bırakma onu diyodu.Yeni sigara çıkardım sonra tekrar tekrar saatler böyle aktı ve Eymen'nin sesini duydum
Eymen;Kardeşim
Feyza;Hiç iyi deil
Ben dümdüz hastaneye odaklanmıştım onun neler çektini bilemiyodum kapıyı açtım 7.sigaramı yere atıp üstüne bastırdım ve hastaneye girdim.Arkamdan Eymen geliyodu sesleniyodu ama ben Tuananın sesini duyana kadar bütün seslere kapalıydım tolete girdim azımı çalkaladım ve çıktım geri oturdum bu hastanelerden asla çıkamicaktık kaderimizde bu vardı...
TUANA~
Bi histir o sanki ölücekmiş yaranın acısı karnımdaki bebeğim ben ona bakamadım beceremedim ben neyi beceribilirimki bebeğime anne olucaktım en son mert'i gördüm gözlerindeki korkuyu hissettim elleri titriyodu ben onu bu duruma düşürmek istemiyodum hiç ama hiç istemiyodum onun son bakışı son nefesi yüzüme çarptı devamı yoktu...
POLAT~
Hayatın bir dönme dolap olduğunu kabul etmek istemiyorum ben hep mutlu olmak istiyodum bu kadar acı bi insana fazlaydı karım bi teröristin elindeydi elimden hiç bir şey gelmiyodu kırık olan telefonumu aldım ve aradım onun sesini duymam gerekti hiç iyi deildim çünkü telefon açıldı
Polat;Apo ver şu telefonu ona
Apo;Neden verirem sana
Polat;VER DEDİM SANA!
Apo;Her şey bir karşılık ister
Polat;Ne istiyosun
Apo;Men seni istirem
Polat;Sikicem şu telefonu bi ver ona
Apo;Peki acıdım
Sesimi çıkaramadım hiç bişey yapamadım ve onun sesi o korku ve stres sesi
Nur;P-polat
Polat; Birtanem, İyimisin
Nur;Hiç iyi deilim burası kapkaranlık
O karanlıktan korkardı o yalnızlıktan korkardı
Polat;Tamam sevgilim gelicem alıcam onların elinden seni
Nur;Lütfen gel
Apo;Yeter bu kadar veresen
Polat;Seni öldürtcem
Ve o yüzüme kapanış çıldırcaktım Mert ruha dönmüştü sadece sigara içiyodu saatlerdir Tuana amiliyatdaydı ve bi anda kapı açıldı doktor çıktı Mert'in donuk bakışları ona döndü ve ayağa kalktı
Doktor; Merhaba Mert bey sizsiniz demi
Mert;E-evet
Doktor;Bebeğin babası olarak bir seçim yapmanız lazım
Mert;Ne seçimi
Doktor;Şimdi bebek eğer anne karnında kalmaya devam ederse ikiside tehlikede ama bebek alınırsa Tuana hanımın hayatı durumu azalcak bebeğin hala devam edicek
Kaldım Mert bu seçimi nasıl yapıcaktı o da kaldı arkasına döndü elini yüzünün arasına aldı kafayı yiyodu gözümüzün önünde bitiyodu sanki ...
MERT~
Ne seçim yapıcağımı bilemiyodum biri çocuğum biri karımdı napıcaktım ben yine zordaydım ve bunun dönüşü yoktu bu yolun U dönüşü yoktu çıkmaz sokaktı burası son duraktı
Doktor; Hızlı karar verin
Mert;Tamam 5 dakika verin
Oturdum ve düşündüm Tuanama hiç bir şey olamazdı ona izin vermezdim ve o kelimeler ağzımdan çıktı
Mert;Bebek alınsın
Doktor; Tamam imzanız gerek
Elime kağıt ve kalem verdi imzaladım ve geri gitti ve ben sonuçların ne olucağını nasıl olucağını bilmiyodum kafayı yicektim
ZÜLAL~
Hayatımın son virajındaydım yanımda koca bi boşluk vardı ne Tuana ne Feyza ne Nur kimsem yoktu yalnızlık buydu işte beni yoğum bakımdan çıkardılar ama Timurun durumu hala ağırdı o giderse nasıl toparlancığımı bilmiyodum sürekli hava,serum ve vitamin alıyodum kendimde deildim sarhoş gibiydim ne kimse arıyo ne kimseyi ben arıyodum
FEYZA~
Neler yaşadık ama bu sefer bölünmüştük kaymıştık bildiğiniz kayan bir yıldız gibi benim kafam yerimde deildi hastanede Eymenin omzunda uyuyodum her şeyi kafamdan silmek istiyodum kimse acı çekmesin her şeyler normale dönsün istiyodum...
MERT~
Yaklaşık 3 saat sonra bebek çıktı küçücüktü gözümden yaş aktı dokunmamız yasaktı
Mert;Babacım baban burda bak yanında
Ve sonra o geldi bembeyazdı dudakları çatlamış göz altı mosmor ölü gibiydi azında hava hortumu acım kat kat artıyordu uyuyodu ama sanki sonsuzluğa uyuyodu bir daha açmicaktı o kahvelerini
Yoğum bakımda camdan bakıyoduk ve gözünü açmamıştı ama bizim Nur'a gitmemiz gerekti doktor maske ve hasta üstünü verdi girmeden önce asla stres yaptırmamamı söyledi
Mert;Aşkım beni duyuyorsun biliyorum her kes burda annenler biz Eymen'ler senin o güzel kahvelerini açmanı bekliyoruz.Tuanam sevgilim özür dilerim...ben olmasaydım olmicaktı başına gelmicekti ve ya seni yalnız birakmamalıydım ben bi gerizekalıyım
Ve gözümden yaş düştü onun yanındayken sert olamıyodum
Mert;Bebeğimiz yaşıyo çok küçük biliyomusun
Elinimi karnına götürdüm ve onun gözünden yaş aktı
Mert;Hayır hayır ağlama nolur ağlama ben dayanamıyorum ağlamana,acı çekmene lütfen ağlama sen ağlama ben ağlarım nolur
Sanki bana bişey demek istiyodu ve nabzı hızlansı
Mert;Şşş lütfen sakinleş yanındayım lütfen
Ve polat içeri girdi onun hali hal diyildi saçı başı danikti
Polat;Yenge nasil
Parmamı dudama götürüp sus dedim
Mert; Bitanem benim Nur'a gitmem gerek oparasyona
Sanki içi gitme nolur gitme sana ihtiyacım var diyodu
Mert;Söz gelicem her kez yanında olucak
Son kez baktım elini öptüm
Mert;Gelicem sevgilim
Aya kalktim arnından öptüm ve çıktım...
