İnsan bazen yalnız kalmayı ister bazen yalnızlık ilaç gibi gelir ruhunun daraldığı zaman insan yalnız kalmak ister nefes alamazsın dünyada sanki oksijen yok olmuş ve sen nefes alamıyosun derin bir okyonustasın ve kimse seni kurtarmaya çalışmıyo bağırıyosun sesin gitmiyo...
Hastaneden çıktık doktorun verdiği ilaçları almaya gittik dalgındım kaç ay sonra onu görmüştüm yanımdaydı ama tanımıyodum annem haklıydı ben tanımadığım biriyle olmuştum Mert ilaçları almaya gitti bende telefonuma baktım Nurdan mesaj gelmişti mesaja girdim "Tuana 12 Şubat Çarşamba evleniyoruz Mert ve seni bekliyoruz" şaşırmıyodum nur sürekli resmiyete geçsin diyodu ve evleniyolardı "Ahh çok sevindim Nur sonunda evleniyosunuz ben gelirim Mert'i bilemem :)" çünkü bilmiyodum ne yapçağını etçeğini fazla umrumda deildi kaç aydır yoktu şimdimi vaar olcaktı zordu bu sefer çok zordu mertin geldiğini gördüm ve arabaya bindi
Mert;Yabaniymişim gibi bakma
Taklidini yaptım
Tuana; Yabaniymişim gibi bakma
Mert; hahaha bazen çocuk gibi oluyosun
Tuana;Çok biliyon ya
Mert;Seni senden daha iyi tanıyorum
Tuana;Tabi canım
Mert; Naz yapma bitanem
Tuana;Of sus bi
Mert; Tamam susuyorum
Tuana;Umarım
Yol boyu hiç konuşmadık beraber eve girdik eski zamanlardaki gibi... Benim başım ağrıdığı için koltuğa yatmıştım Mertde masaya atıştırmalık koyup filim açmıştı ve ben oracıkta uyuya kalmıştım
MERT~
Tuanaya bişey olcak diye aklım çıkmıştı ona bişey olsaydı...Düşüncesi bile kötüydü hastaneye gelmiştik sadece tansiyonu fırlamıştı yatakta uyurken saatlerce onu izledim yanına gittim saçını sevdim
Mert;Sensiz bilsen ne hallerdeyim öldümde kimse beni gömüyo be güzelim senin bu saçlarını okşayışımı bile özledim senin bu bakışlarını seni hissetmeyi o kadar özledimki bana sinirlisin ama hala seviyosun gözlerinde görebiliyorum duvarlardan tuğla düştüğünü yıkıcam o duvarı ve kalbinin anahtarını alıcam...
Telefonuma baktım Zülal arıyodu beni fazla aramazdı... Telefonu açtım nefes nefeseydi
Zülal;M-mert beni arıyolar yardım et
Odadan çıktım
Mert;Kim seni arıyo
Zülal;Bi aşiret bilmiyorum hastanede görmüş alıcam seni dedi hastaneye geldiler kaçtım
Mert;Hastane şu an daha güvenli oraya git bende ordaki jandarma ekibine haber verirm sakinleş
Odaya geri girdin Tuananın telefonundan engeli kaldırdım ve geri çıktım direk Timuru aradım ve konuştuk sonra jandarmaları aradım iyi olduğunu söylediler ve adamların gittiğini söylediler için rahatlamıştı ger odaya döndüm aklıma Tuananın kasımpatı sevdiği geldi geri gidip aldım ve odaya bıraktım sigara içmeye yukarı çıktım tek bi tane kadın vardı cam terasın yanına yaklaştım ceketimin cebinden çakmak ve sigarayı çıkartım çakmağı çaktım ama yanmadı bi daha denedim
Kadın;Al
Mert; Teşekkürler
Kadın;Bişey deil
Geri yakıp verdim orta boylarda koyu siyah saçlı bi kızdı
Kadın;Tuana iyimi
Bu soru beni şaşırtmıştı Tuanayi nerden tanıyodu
Mert;Pardon?
Kadın;Sen soruma cevap ver
Mert;İyi
Kadın;Tamam teşekkürler
Tam giderken kimsin dedim
Mert;Kimsin
Kadın;Tuana'ya kırmızı toka der tanır
Toka ne alakaydı hiç bişey anlamıyodum beynim duruyodu sanki saat yavaşlıyodu bu kadar derdi sırtım artık taşıyamıyodu bi de sevdiğim kadından çocuğum olucaktı onu babam beni nasıl yetiştirdiyse onu öyle yetiştirmicektin o kadariui baba olucaktım hem en iyi koca en iyi baba olucaktım gözüm gibi bakıcaktım onlara... sigarayı bitirdikten sonra aşağıya indim ve Tuana uyanmıştı bakıştık kinli bi bakışmaydı buna bile şükrediyorum sonra geri oturdum kafasíní çevirdi susamazdim konuştuk sonra umutlar girdi kizi çok tatlıydı onunla oynadık baya eğlenmişti tuanada rahatlamıştı ne zaman sonra sıcaklık hissetigimi yeni fark etmiştim çübkü ben evime geri dönmüştüm
