Bu kurguyu okurken arkanızı yaslayın bir sandalye,koltuk her şey çünkü bu kurgu dengenizi bozabilir...
MERT~
Bir insanın düşünme yetisini kaybetmesi birisni kaybettiğinde büyür benim hem yaram büyümüş hem de düşünme yetimi kaybetmeye başlamıştım her gün bi kabusa uyanıyodum her gün aynı şey tekrarlanıyodu ve sadece ilaç içebiliyodum ve faydası yoktu hiç bişeyin bi faydası yoktu bütün gerçekliği yetiriyodum aanki beynimde bazen Tuana ile yaşadığım bazı anılarda silikleşiyodu beynimdeki olan hastalığım ilerliyordu ve bunu ben ve babam biliyodu sadece yine beni babam biliyordu her şeyim onun elindeydi...
TUANA GELMEDEN ÖNCE
Gözümü araladım her şeyin bi rüya oldunu görmek insanı delirtiyodu yatakta doğruldum her yerim ağrıyordu ilk kez rahat bi şekilde hareket ediyodum ve rahatlamıştım derin bi nefes verdim çünkü ilk kez kabus görmemiştim o derin çukurda bi nefes alabilmiştim ve o ses kapı sesi sanki koşucaktım ve o an geldi açtım onu o kadar özlemiştimki gördüğüm gibi sarıldım ve midesinin büyüdüğünü fark ettim umarım o şey deildir umarım hamile deildir umarım Timur gerçekleri söylemiştir benim gerçeklere ihtiyacım vardı şu an Tuana'nın konuşması gerekirdi ve bağırdı çağırdı ama onun bana git demesi aşırı bi sinir gelmişti tam arkamı dönerken bi ses geldi düşme sesi ve o şok anı sanki ablamdı o benim parmaklarımın ucundan kaymasına izin vermicektim hemen yanın gittim ve diz çöktüm yüzünü avuçlarımın arasına aldım
Mert;Tu-tuana iyimisin nolur aç gözünü yalvarırım
Kapı tıktıklama sesi geldi ve gittim açtım baisi Umutdu ne oldunu anlamadı ve hemen Tuana'în yanına gitti
Umut;Fenalaşmış ambulansı ara
Mert;Nasıl fenalaşmış
Umut;Hamile ondan dolayı sürekli oluyo ara artık
Telefon elimden kaydı hamileydi ve başkasıylamıydı yo Tuana bana bunu yapmaz yapamaz hayır inanmam
Umut;Sikicem simdi
Telefonu yerden aldı ve ambulansı aradı ben hala şoktaydım ambulans Tuanayi aldı ben arkadan takip ettim arabayla kendimde deildim hiç kendimde deildim aanki yok oluyodum sanki bölünüyodum
ESMA NUR~
Tuana ve Mertin ayrılması bizide bitirmişti her kez üzgün Tuananın Londraya gitmesi ve ayrılmaları bizde büyük bi şok etkisi bırakmıştı ayrılcaklarını düşünürdüm ama böyle ayrılmaları derin bi iz bırakmıştı tuana ingiltereye gittikten sonra fazla haber alamadık ilk başta sonra konuşmaya başladık tek sorduğu tuana nasıl oldu Ardanin piçliği yüzünden bitti her şey aslinda o kız mertin eski sevgilisiydi herkezden gizlediği sadece biz biliyoduk arda o zamanlarda bizim guruptaydı mertle olan basketbol maçındaki olaydan sonra ipler koptu arda Mert'in kız kardeşiyle uğraştı hatta kaza geçirmelerinin nedeni ardadan dolayı bile saniyoduk merte aşırı bi şekilde kinliydi mertde onla aynı duyguları besliyodu hatta mert okul değiştirecekti sonradan vazgeçti biz vazgeçirtik kafamdaki düşünceleri düşünürken bolkonun kapısı açıldı Polat gelmişti bana endişeli bakıyodu
Polat;Canım iyimisin
Nur;Iyiyim sadece aklımda bazı düşünceler var ve susturamıyorum
Polat;Anlıyorum seni Tuana ve Mert demi
Nur;Evet kız hamile ve tek
Polat;Bu gün buluştular ama Mert Londraya gitti
Nur;Na-nasıl ciddimisin
Polat;Evet çok ciddiyim
Nur;Oha şaka gibi
Polat;Evet umarım barışırlar
Nur; Umarım sevgilim
FEYZA ~
Bazı gidişler can yakar sanki hiç geri gelmicek gibi gidenler daha çok can yakar Tuana'nım gidişide böyle olmuştu ikiside bir birine deli gibi aşıktı ama Tuana'nın yaptığı hata her şeyi mahvetti ve yok etti aslında var olabilirdi ve Mert bu gün buna çabalıyacaktı umarım yapardı...
Eymenle evdeydik fazla enerjimiz olmadı için bi yere gitmedik ikimizinde aklı Tuana ve Mert deydi onlar en yakınımız ve yanıyolardı ne su atabiliyoduk ne bişey tek başınalardı
Eymen;Bu kadar dalgın olma Mert gönlünü alır Tuana'nın
Feyza;Tuana istermi bilmem umarım stres olmaz
Eymen;Aaa o durum var demi Mert hamile oldunu bilmiyo
Feyza;Nasıl sen demedinmi
Eymen;Hayır hiç demedim Allah kahretmesin
Feyza;Senin yapacağın işi şimdi Mert fark ederse farklı anlar
Eymen;Inanmaz
Feyza;Gözüyle gördünemi inanmicak
Eymen;O da doğru ama Tuana der ya sonuçta bebek Mertden yani
Feyza;Yani de bayılmasın ya of
Eymen;Tamma canım takma bu kadar gel sen söyle kolumun altına uzan
Yanına gittik ve beraber uzandık
ZÜLAL~
Tuana kendince doğru olanı yaptı ne sorgulama vardı ne bişey onu çok uyardım ama keçi vazgeçmiyo inadım inat biriydi ve bu gün sonunda buluşuyolardı mutluydum çünkü Mert inandırırdı yapardı bunu yapabilirdi...
Motorumla sahildeydim elimde kahve ve denizi izliyodum ne olucaktı durum onu onu ölćüyodum çünkü konu başka yerlere ya saparsa ne olucaktį onu bilemiyodum şu an hiç bişeyi bilemiyodum yetilerimi kaybetmiştim...
