İçimdeki bu sinir hiç dinmicekti sanki göz yaşlarım durmuyodu telefonu aldım mesajlardan,aramalardan her yerden engelledim ve nunarasını sildim ben onu bu saatten sonra hayatımdan silicektim benim arkamdan iş çevirmek buysa bende buydum özür falanda dilemem arrık umrumda bile deil hiç bişeyim deil aklıma fotoğraflarımız geldi telefonu açtım fotoğrafı görünce silmeye kıyamadım kıyamadım ben ona kıyamıyodum ama o bana çok kötü bi şekilde kıymıştı bi insan bedensel ve dilsel aldatabilir bi insanı o beni bendes aldattı bizim aşkımız bitti hiç bi zaman bitmicek diye düşündüm şey çok hızlı bi şekilde yok oldu onun beni sevmemediğini anladım gözlerde yalan söylermiş ben bunu anladım bu gün bunun acısını yaşadım o bana her zaman sevdini söylerken aslında arkamdan çok pis şeyler çevirdiğini gördüm ben o kızın onu öpmeye kalkması öpüşürkenki fotoğraflarını görseydim şu an ki halimi düşünemiyorum sevdiğim adam hala yaşıyo ama benim sevdim o hali öldü denir buna Blok3 ün demesiyle her şeyin bi rüya oldunu anlamış oldum bunu kavga ettiğim insan gösterince insanın içi daha çok acırmış bunu beklemiyodum bunu ciddi anlamda mertden beklemiyodum neden bi insan yapar ben çokmu yetersizdim çokmu sıktım çokmu üzdüm bana bunu diye bilirdi ve direk bitebilirdi en azından böyle olmazdı telefonum çaldı baktım feyzaydı
Açtım
Feyza;Tuana sen nerdesin
Tuana;Eve gidiyorum
Feyza;Sen niye ağlıyosun ve niye
Tuana;Feyza ben bi fotoğraf gördüm
Feyza;En fotoğrafı
Tuana;Atiyim
Mesajlara girdim ve attım
Feyza; Allah kahretmesin bu ne
Tuana;ben Londraya gidiyorum
Feyza;Niye
Tuana;Türkiyeden ve burdan yok olmak istiyorum
Feyza;Napçaksın orda
Tuana;Stajıma orda devam edicem
Feyza;Neden bu kadar hızlı bi konuşsaydın keşke
Tuana;Bu normal bisey deil ve artık sesini dahi duymak istemiyorum
Feyza;Sen nasıl istersen Türkiyeye ne zaman geri dönersin
Tuana;Mezuniyette belki balodada olabilir bilmiyorum kafamı dinlemek istiyorum sadece
Feyza;Tamam ben sizin eve geliyorum beraber gidelim hava alanına ben götüreyim
Tuana; Tamam
Telefonu kapattım ve kucağıma koydum göz yaşlarım seldi sanki fırtınalar kopuyordu hem kalbimde hem başımda hem gözlerimde insan yalnızlığı böyle tadıyo işte..
Eve geçtik ve valizimi elime geleni doldurdum o sírads feyza geldi ve kimseye bişey demiceni dedi o benim gerçek arkadaşlarımada biriydi gerçektende havalimanına geçtik sanki Türkiye bana yasaklanıyodu sürgüne gidiyodum göz yaşlarım akıp gidiyodu
Uçak, gemi, tren, bir araba farketmez
Bu yolu hiç dert etmez
Kalbim, kalbim
Küçük ya da büyük
Bir bavul hiç farketmez
Anıları dert etmez
Sildim, sildim
Tam şu anda çıkmalıyım
Sonra belki geç kalırım, geç kalırım
Çok geç kalırım
Tabi şimdi
Gideceğim tek yer havaalanı
Bana lazım yeni yaşam alanı
Gözünün önünden uçup giderek
Nasıl söndürdüm bütün havanı.
Kafamda bu sözler çalıyodu Hande Yener'in şarkısı aslında pop ve moduma göre deil ama kelimeler beni anlatıyodu...
Ve o an geldi gitme anı Feyza ağlıyodu ben ona ve merte,zülal,eymen,polat herkeze arkamı dönerek gidiyodum kendi memleketimden kovuluyodum...
Uçağa bindimde annem ve babam vardı aklımda onalara Feyza bakçaktı her durumda yanımda olan arkadaşım Zülalde yardım etçekti ve Esmada midemde garip bi ağrı vardı stres mkdemede vurmuştu kalbim zaten tam ortasından vurulmuştu o anki acıyı kolay kolay kimse yaşıyamaz bütün hayeller yerle bir olmuştu bütün rüyalar bitmişti ve benim için Londra'da yeni bi hayat başlicaktı her şeyi zorda olsa silicektim
Yazık hataları için özür dilerim 💖🎆
