İçeriğe geç

Kaderime Yazılmışsın

Bölüm 12 · 3 dk okuma

Kaderime Yazılmışsın

Bölüm 12

🍀

Kadın beni yukarı yoğum bakıma yönlendirdi koşarak gittim kalbim çok hızlı çarpıyodu çıktım tam çıktımda bi doktor çıkıyodu durmuyodu koşa koşa yukarı çıktım tam çıktığımda bi doktorda çıkıyodu göz göze geldik yanına yürüdüm nefes almakta zorlanıyodum tükürüğüm boğazıma yapışıyodu içim içimi yiyodu öksürdüm

Tuana;Merhaba Hatice Demiral ve Fatih Demiral kızıyım durumunu biliyomusunuz

Doktor;Evet hayati riskleri azaldı ama annenizin bacağında kas sorunu var

Tuana;Ne demek kas sorunu var

Doktor;Bacaklarını kullanamayabilir

Tuana;Ne nasıl sakatmı kalcak şimdi annem

Doktor;Kesin bişey diyemem babanız iyi hiç bi sorunu yok

Ağlamam şiddetlendi benim şu zamana kadar hayatta dimdik duran annem artık bacaklarını kullanamicakmı onun beni her gün okula uğurlaması geldi aklıma bi hıçkırık kaçtı ağzımdan inliyerek ağlamaya başladım niye benim annem neden kaza yaptılar ama ben olucam onun yanında dimdik duran kızı olucak tam bu düşüncelere dalmışken onun sesi geldi o tanıdık oldum ses aşkından öldüm ses ilaç olan ses...

Mert;TUANA nerdeydin sen aklım çıktı aklım sana bişey oldu diye bi baktım yoksun ne telefonuma bakıyosun ne mesajlarıma aklım çıktı aklım...

Sinirli oldu belliydi ama çok endişeliydi sesi titriyodu onun titreyen sesi daha çok ağlamama neden oldu onun sesi beni tek iyileştiren şeydi

Hiç bi cevap veremedim cevap verme yetimi kaybetmiştim kafamda annem geliyo onun ayakta durması gülümsemesi geliyo aklıma... mert önümde siz çöktü gözlerime bakıyodu ama ben göz teması kuramıyodum kurursam dahada şidetlencekti ağlamam onun kokusu sardı her yerimi önümü kapattı zor anlarımda yanımdaydı saçımı sevmeye başladı göz yaşımı sildi iki elini yüzüme sardı

Mert;Güzelim annen ve ya baban ölmedi bak ikiside yaşıyo

Tuana;Ama annemin bacakları aklıma yürüdü anlar geldikçe yutkunamıyorum bile Mert

Mert;Doktor kesin bişey demedi bu kadar üzme kendini bu kadar yıpratma bak yaşıyolar

Tuana;Haklısın ama bilmiyorum onun o dik duruşu

Göz teması kurdum çünkü onun dedi şeyler ağlamamı sakinleştirmişti

Mert;Tamam sakinleş canımın içi

Bana sarıldı ama sanki benimle birleşmek istiyodu onun o sarılışı iyiki vardı iyiki o olmasa şu an halimi düşünemiyorum.Dudama küçük bi öpücük birakip geri çekildi arnımı arnına dokundurdu

Mert;Tuana kendine bunu yapma ağlama ağladıkça beni bitiriyosun bak sevgilim senin göz yaşın için ruhumu bile veririm sen yeterki ağlama senin o güzel gözlerinden mutluluktan gülerken yaş aksın yıpratma kendini bu kadar yalvarırım bak istersen size yardımcıda gönderirim ama annen daha kaybetmedi bacaklarını bu düşünceleri kafandan sil tamamı gel sana bi serumla sakinleştirici vurduralım rahatla uyursun hem biraz kafan rahatlar

Tamam ferken arkadan Feyzanın sesi geldi

Feyza;İyimisin Tuana ağlama

Eymen; Geçmiş olsun noldu iyilermi annen baban

Tuana;İyiler fazla iyi olmasalarda

Feyza;O ne demek oluyo

Mert; Annesinin bacaklarını kaybetme ihtimali var

Eymen;İyide ihtimal kesin bişey deil

Feyza;Evet yorma kendini bu kadar bak ağlama benimde ağlayasım geliyo ağğ

İster istemez güldüm Mert bi anda kucağına aldı beni

Mert;Yemekmi yiyelim ilk yoksa serumu

Bana küçük bebek gibi bakıyodu kurban oldum

Tuana;Yemek yiyelim karnım aç

Mert;Tamam aşağı gidelim kahve içeriz hem yemek yeriz o zaman belki sakinleşirsin he benim bitanem

Tuana;Tamam sevgilim

Eymen;Biz gidelim siz işlerinizi halledin

Mert;Tamam görüşürüz

👉🏻Canlarım bölüyorum ama şu an hep Tuanamızın gözünden görüyoduk biraz Mertin görelim👈🏻

Onu o kadar seviyodumki bu bi haftadan beri olan bişey deildi iki yıldı okulda ilk gördüm gün saçı yoplu hafif makyaj ve o eteği çok sade ve güzeldi hič gülümsemiyodu yanına gitmekle gitememenin arasında kaldım çünkü belki sevgilisi vardı pat diye gel benle sevgili ol diyemezdim onu dışardan izlemeye başladım her gün geldi girişini gördüm çok yalnızdı hemde çok baktım içimmi acıdı anlamadım ama o kadar bağlandımki noldu bilmiyorum her an göresim geliyo o cüzdanını düşürdü gün aldım hemde düşürdü saniye ona diyemedimki hanfendi cüzdanınız düşmüş ama şimdi kucamdaydı gözleri kıp kırmızdı onu saatlerce öpebilirdim onu o kadar seviyorumki temas etmeden duramıyorum onun hafif dalin kokusu onu çocuk gibi hissettiriyo çok inceydi biraz kilo aldırmam lazım bu hanfendiye onun ilk gülümsemesini gördümde içimde sanki Fenerbahçe şanpiyon olmuş gibi hissettim gözünü kapattı ben ona bakmaktan gözümü alamıyodum gözünü açtı ve yine o güzel gülümsemesini yaptı az önce ağlıyodu onu sevindirmek bi çovuğa çikolata vermek gibiydi

Tuana;Sen açmısın

Mert;Evet ne istiyosun

Tuana;Tost

Mert;Güzel seçim

Aşağı indik onu otuturdum küçük kızımdı o benim onun babası gibi hissediyodum karışık tost aldım o kadar acıkmışki hemen yedi sonra kahve içmeye kahve dünyasına gittik içirdim o kadar uzun konuşuyoki susmak bilmiyodu ama susmasın zaten

Bölüm sonu

2 yorum