Bölüm 1

ANNE ! Hadi geç kaldım ütülemedin mi daha formamı?" "al kızım ütüledim kahvaltın da hazır yer gidersin." Annem formamı verdiği gibi hemen hazırlandım kahvaltımı yaptım ve evden ayrıldım. Yeni oklulumun ilk gününde okula geç kalmak istemiyorum. Babamın işi yüzünden Bursa'ya taşınmak zorunda kaldık.O yüzden okulum değişti. Adım Nare Aksel, lise son sınıf öğrencisiyim. Herkes gibi sizde ne olmak istiyorsun diye soracaksınızdır.Şimdiden söyliyeyim,ben tıp okumak bir sürü insanın hayatını kurtarmak istiyorum ve bunun üzerinde çalışıyorum zaten az kaldı bu seneyide atlattık mı kolay,tabi atlatabilirsek. "AHH!"ve bom yere kapaklandım. "İyi misiniz ?" ben yerde homurdanırken bir abla beni yerden kaldırdı "Teşekkür ederim " deyip yoluma devam ettim ama daha iki dakika olmadan tekrar yere kapaklandım ahh hadi ama bugün daha kaç defa düşeceğim.Bu bağcıklara bir çözüm bulmak lazım.Ben bu düşüncelerle okula kadar vardıktan sonra sınıfımı sormak için bir çocuğu durdurdum."Pardon 12/E nerde acaba?" "3. Katta merdivenleri çıktıktan sonra sağa dönünce karşında kalacak." "Teşekkürler."sınıfın önüne geldiğimde durdum ve kapının üstünde yazan yazıyı baktım.12/E eski okulumu seviyordum ama buraya da alışmayı ümit ediyorum.Arkamda duyduğum sesle irkildim ve arkama döndüğümde bunu diyen sarışın bir kızdı."Sen yeni gelen kızsın galiba?" "Evet yeni geldim.Adım Nare ." " Merhaba ben de Bahar.Hadi gel içeri girelim."birlikte içeri girdiğimizde tüm gözler bana çevrilmişti."Nare istersen benim yanıma oturabilirsin burası boş." Gidip Bahar'ın yanına oturdum.Hala bir kaç kişinin bakışlarını üzerimde hissediyordum.O sırada kapı açıldı ve içeriye hoca olduğunu düşündüğüm bir kadın girdi."Merhaba çocuklar. Bu gün aramıza yeni biri katıldı.Evet kızım bize kendinden bir az bahseder misin ?" Ayağa kalktım ve kendimi tanıtmaya başladım ."Adım Nare İstanbul'dan geldim.18 yaşındayım."arkadan bir kız "Ne yapalım İstanbul'dan geldiysen ,bizene" "Ceyda lütfen arkadaşınla düzgün konuş!"Adının Ceyda olduğunu öğrendiğim kız homurdanarak önüne döndü."Teşekkürler kızım oturabilirsin."Yerime oturduğunda hoca "Evet çocuklar size bir duyurum var." Herkes merakla hocayı dinlerden hoca devam etti."Biliyorsunuz ki sınavlar yaklaştı, çok fazla ders çalıştığınız için bizde size biraz dinlenmeniz için bir gezi ayarladık." "Ne gezisi hocam?" Arkadan biri bir soru sorunca hoca devam etti."Büyük bir yat kiralanacak,ve sadece 4 şube gidecek. Bir hafta yatta kalacağız." "Peki hocam bu gezi ne zaman?" "Gezi, 1 ay sonra ." Herkes heyecanlı şekilde birbirleriyle konuşuyordu.o sırada Bahar "Nare sen gelecek misin geziye ?" "Gelmeyi düşünmüyorum, ders çalışmam lazım." "Bence gel Nare çok eğleniriz. Hem bir haftadan bir şey olmaz" gitmeyi düşünmüyordum."O zaman geldiğinde bakarız ama şu anlık düşünmüyorum." "Tamam yinede bence gelmesin ama senin kararın." Buse'ye tebessüm ettim ve önüme döndüm.hoca derse geçmişti. Bende dersi dinlemeye başladım.Hoca ders anlatıyordu.Edebiyat dersini çok severdim.Şiirlere ve romanlara ayrı bir ilgim vardı. "Çıkabilirsiniz çocuklar."Ben eşyalarımı toplarken bir kaç kişi yanıma geldi "Meraba ben Buket" "Bende İlayda. Eminim beni çok seversin ben seni şimdiden çok sevdim." Kız bu cümleyi tek seferde nasıl söyledi acaba"Sen ona bakma o biraz fazla konuşkandır." Bu kızlar bana çok samimi gelmişlerdi umarım iyi anlaşırız "Ya konuşmayın şu kızla ben varken değeriniz düşüyor."arkamı döndüm ve bunu diyen kişinin Ceyda olduğunu gördüm.Neydi bu ön yargı ? Daha beni tanımıyordu bile! "Ceyda sanane sen kendi çöplüğüne dönsene." Ceyda o sırada beni süzüyordu Ama ben böyle boş durur muyum ?Hayır."Benimle doğru konuşucaksın kızım."dedim. Cevap vereceğimi beklemiyordu.Bir iki saniye afalladi sonra "Ay tatlım burda benim kurallarım geçer ayağını denk al." Dedi ve sınıftan çıktı.Buket"Boşver takma sen onu o hep böyle şımarık- tır."Takmadım zaten."eşyalarımı topladım ve sınıftan çıktım.Bir yandan telefona bakıyordum,bir yandanda merdivenlerden iniyordum taki birinin bana omuz atana kadar.Ayağım takıldı,tam yeri boylayacakken biri beni tuttu.Kafamı kaldırdığımda bu kişinin sabah sınıfımı sorduğum çocuk olduğunu gördüm. Şimdi dikkat ediyordum.Esmer bal rengi gözleri, uzun saçları kulak hizasına kadar geliyordu.Boyu 1,80 lerdeydi.Ona bakmak için kafamı yukarı kaldırmam gerekiyordu."Önüne bakmayı bilmiyor musun?" "Biliyorum,ama telefonda önemli işlerim vardı o yüzden dalmışım." Dedim."Hep böyle çok mu detaya girersin ?" Ah hadi ama sadece açıklama yaptım.Ne kadar ukala kendini beğenmiş biri."Bir dahakine ayrıntıya girmem."Bu arada Teşekkür ederim beni tuttuğun için " "rica ederim." Acaba adını sorsam mı? Tam soracaktım ama telefonu çaldığı için gitti. Bu sakarlık bir gün başıma iş açacaktı.Bende eve doğru yürümeye başladım.Ve artık maratonlaşan günlük rutinlerimi yaptım.Ders çalış kitap oku uyu . Evet sadece bu biraz sıkıcı ama tıp okuyan birinden başka bir şey beklemeyeceksiniz. Sabah alarm sesiyle uyandım. Aa! Geç kaldım.Ders 8.30 da başlıyo ve saat 8.20 nasıl böyle bir aptallık yaparım.Alarmı yanlış kurmak nedir ya. Aceleyle üstümü giyindim ve okula koşmadım,resmen uçarak gittim. Kapıyı tıklattım "Girin!" derse girdim. Ders bittiğinde kantine indim.Kendime bir bardak kahve aldım ve banklarda kitap okumaya başladım."Kitap kurdusun galiba?" Yanıma dünkü çocuk oturdu."Evet." "Severiz." Ne az önce ne dedi o."Ne dedin sen ? " "Hiç adın ne diye sordum." Bir kaç saniye yüzüne baktıktan sonra "Nare." Dedim üstünde çok durmamak lazım."Güzel isimmiş.""Seninki?" Gerçekten merak ediyordum."Baran" Dedi sadece ve yanımdan kalkıp okula girdi.Gerçekten çok garip bir çocuktu.Sağı solu belli olmuyor. Zil çaldı bende bardağımda kalan son yudumu içtikten sonra içeri girdim. Diğer derslerde bittikten sonra eve gittim, bu sefer kütüphanede çalışacaktım. Kitaplarımı aldıktan sonra kütüphaneye gittim.Tam beş saattir kütüphanedeyim. Akşam olmuştu ve yağmur yağıyordu.Eşyalarımı topladım ve dışarı çıktım.Şifayı kapmassak iyi.Otobüs durağına kadar koştum sırılsıklam olmuştum."Bu havada dışarda ne işin var?"yok artık bu çocuk beni takip ediyo galiba." Sanane işine baksana sen." "Ne kızıyosun,bende istersen seni evine bırakabirim diyeceğim "Bir yağmura baktım bir arabadaki kuru haline galiba binmeliyim yoksa soğuktan donacağım."Sırf üşüdüğüm için biniyorum."arabaya bindiği.de Baran ısıtıcıları açmıştı.Kendimi sıcacık yorganımla sarılıyormuş gibi hissettim."Evin nerede?" Evimi tarif ettikten sonra camdan dısarıyı seyretmeye başladım.Gözlerim kapanıyordu.Günün yorgunluğu üstüme çökmüştü.en son camdan dışarı baktığımı hatırlıyorum."Nare "gözlerimi yavaşça açtım ve etrafıma baktım."Geldik." O an uyuyakaldığımı hatırladım."Teşekkür ederim." "Önemli değil her zaman" arabadan indim ve eve girdim. O kadar uykum vardı ki üstümü bile değişmeden uyudum.


Uçurumun başında ellerim kollarım bağlı yalvarıyorum,bırakın beni diye ne bir ses ne bir yardım eli.Sonra bir anda kendimi denizde buluyorum.Annem ve babam,kumsalda yürüyoruz çok mutluyum.Ama sonra hava kararıyo annem ve babam yerde kanlar içinde"Anne ,ANNE!BABA UYANIN NE OLDU BİR ANDA?" kalbim ağrıyo.Göğsümden kanlar akıyo .Ölüyorum,Bu hayyattan bende uçup gidiyorum.Ama annem ve babam artık yerde yatmıyor.İyileşmişler ve bana bakıp gülüyorlar.Sorguluyorum"Anne Baba yardım edin ölüyorum.""Sen ölüme layıksın kimse seni istemiyor anla,tek başınasın." Annem ve babam gülerek uzaklaşıyor ben kalbimden akan, kan gözlerim kapanmak üzere .Bir anda yağmur başlıyor.Ama yağmur değil kan yağıyor,ağlıyorum hüngür hüngür ama ne fayda sonra bir ses"Nare " etrafıma bakıyorum kimse yok "Nare kızım uyan " sonra bir anda heryer karardı."Nare " O an sıçrayarak uyandım.Kabus görmüştüm ama o kadar etkilendim ki aslında uyurkende ağlıyormuşum.Ve çok üşüyorum.""Anne ben ç-çok üşüyorum." Resmen tır tir titriyordum."Ateşin var Nare, çok yağmurda kalmışsın üstün sırıl sıklam." O an daha çok üşüdüğümü hissettim. Çok ıslanmıştım,belki Baran gelmeseydi daha da kötü olabilirdim.Birde aksi gibi ceketde almamışım."Nare hadi kızım duşa duş aldırayım sana ." "Anne ne duşu donuyorum burda." Gerçekten donuyordum."Hadi Nare daha çok hasta olacaksın."annem zorla beni banyoya sürüklerken yapacak başka bir şey yoktu.Annem bana duş aldırdıktan sonra Saçlarımı kuruttu. "Ben sana bir tarhana çorbası yapayım hiçbirşeyin kalmaz ,o zamana kadar dinlen sende." Çok halsizdim.O yüzden başımı sallamakla yetindim.Telefonumu elime aldığımda kaşlarım çatıldı.Ben Baran'ı telefonuma kaydetmemiştim ki nasıl telefonuma kaydolur.Birde mesaj gelmiş ondan mesaj gelmiş.
-"Arabadayken ateşin vardı,ilaç içmeyi akıl etmişsindir umarım."







-"Sen nasıl benim telefonuma kayıtlısın?Ben seni kaydetmedim ki!"







-"Sen uyurken kaydettim.Şifrenide okulda sen açarken gördüm.Asıl sen ilaç içtin mı ?"
Bu çocuk neden bu kadar önemsiyo ki beni? Daha iki gün önce tanışmadık mı?
-"Beni niye bu kadar önemsiyorsun ki daha 2 gün önce tanıştık."







-"Belki de ben seni önceden tanıyorum dur;)"
Şu an ufak bir tırsmadım değil ama beni nasıl tanır daha yeni Bursa'ya taşındık.
-"Nerden tanıyorsun ki beni?"







-"İleride öğrenirsin,ilaçlarını iç ve dinlen yarın görüşürüz:)"
Ve çevrimdışı işler garip bir hal almaya başladı ama şu an kendi derdimden bunları düşünmedim.Annem çorbamı getirdi.Çorbamı içtikten sonra ilaçlarında içtim ve yattım sonrası koca bir boşluk.



BÖLÜM SONU

EVET .Bu benim ilk kurgum umarım beğenirsiniz. Bu bölümler biraz normal gelebilir ama ileriki bölümlerde işler bayağı karışacak . Yorum yapıp fikirlerinizi yazarsanız çok mutlu olurum:)Bölümleri 2 haftada bir atmaya çalışacağım.Bir sonraki bölümlerde görüşmek üzere .





-Sizce Baran Nare'yi nerden tanıyor olabilir?




-Siz Ceyda'yi sevdiniz mi?




-İlk kurgumu beğendiniz mi?