Ve yine senenin sonunda gelmişti. Her sene olduğu gibi, bu sene de anneannemgile kalmaya gidecektik. Çok heyecanlıydım ve mutluydum, çünkü annemgilleri görecektim.Gelmeden önceki gece rüyamda bir agaç, bir sürü koyun gördüm. Komik gelebilir, ama onca koyunun içinden damatlık giymiş, çok yakışıklı bir çocuk çıkıyordu.Evet, o köy anneannemgilindi. Beni o köye çeken, küçüklüğümden beri bir şeyler vardı. Rüyayı tam anlayamadım ama çok da merak ettim."Her neyse." deyip telefonumu açtım, AirPods'u bağladım ve müzik dinlemeye başladım. Aydın Kurtoğlu'ndan Söz şarkısını dinliyordum. Sonuçta komik ve saçma bir rüyaydı.Şarkıyı son ses açtım ve söyledim:"Hayat bekler, yürü ey kalbim."
Aradan 3 saat geçti ve artık ılmanlı köyüne varmıştık