Ben, Melis, Ömer, sevim, rüya, Yusuf ve Hürkan çok korkunç bir hayata hepimiz aynı yerde adım attık gündogan yetimhanesi hepimiz yetimdik olabilir... Ama yaşadıklarımız herkez'in başına gelmez, herkez bu kadar şanssız değildir.
İlk günü hatırlıyorum rüya yanıma koşarak gelmişti, '' hey sen! Tokanı düşürdün'' daha 6 yaşındaydık. Arkamı hızla dönüp bana doğru koşan kıza bakıyordum aynı zamanda saçımdaki tokayı kontrol ediyordum. Yanıma geldiğinde nefes nefes' eydi. "evet sen tokanı düşürdün." benim kızıl saçlarım onun altın sarısı saçlarının yanında sönük duruyordu onun mavi gözleri benim yeşil gözlerimi geçmezdi ama saçları çok güzeldi.
"Teşekkürler düşürdüğüm fark etmemişim" kız hiç utanmadan koluma girdi ve yürümeye başladı "burada yenimisin seni hiç görmedim" biraz utanarak "e... Evet yeniyim ailem beni buraya getirdi birazdan geri gelirler" dedim çocuktum. Daha yetimhane nedemek bile bilmiyordum.
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
Girişler kısa olur bebeklerim...