Armut koltuğuma çöktüm.Güçlükle sağ elimi kaldırıp koluma baktım.Kasiyer olmak kolay değil.Hele ki biri ücretin fazla olduğunu söyleyip ateş ederse…Ki, bugün bunu yaşadım.Adam şu an göz altında ama ben değilim.Kolum acıyor.Aslınd-
“Tık tık”
Birisi camdan tıklatıyordu.Maaşımın zor yettiği bodrum kat evimin yere açılan penceresi, kırılmaya yüz tutmuş, bu tıklamalara ve yağan kara dayanmaya çalışıyordu.Camı açtım ve içeri birşey girdi.Gçzlerimi kısıp görmeye çalıştım.Gölge bana döndü.
“GİZLE BENİ”