-Chan ..
..
Telefonu kapatıp üstüme bir Sweatshirt geçirdim,Bej rengi eşofman takımını giyinip evden çıktım.
Restorant-Lix kafe diyor- Zaten yakın olduğu için rahat bir şekilde yürümeye başladım.
Nihayet restoranta vardığımda İçeri girdim ve Masalarda bizim çocukları
Aradım.
Kulağıma kahkaha ve yakarış sesleri gelince o tarafa döndüm,
Evet.
Bizimkiler.
"YAH! Channie, böyle gel!"
Changbin elini yanındaki sandalyeye vurdu.
Yanlarına yürüyüp gösterdiği yere oturdum ve konuşmayı dinlemeye başladım, Seung ve min tartışıyorlardı yine.
"Hadi ama min, öyle birşey olamaz"
"Tabii ki olur Minho, Kaç kere gittin ki?"
Min omuz silkti,
"Sen gittin mi?"
Ne konuşuyorlardı ki? Changbini dürttüm ve sordum, Bana 'Backrooms'dan bahsettiklerini söyledi.
"Backrooms da ne?"
Seungmin hemen bana döndü.
"Boşverin hadi kalkalım ya, Sahile inelim"
... -artik hikaye baslasin-
..
Jisungdan
Hep birlikte mekandan kalktık, arabaya binerek yola çıktık. Etraf iyice kararmıştı, ne yol, ne de arabalar gözüküyordu.
Jeongin belli ki yorulmuştu, bütün gün okuldaydı sonuçta.
Herkes sessizleşmişti, Çıt çıkmıyordu. Ancak bir kaç dakika sonra Minho hyung küfür etti.
Seung başını kaldırıp bakındı,
"Ne oldu min?"
Minho hyung arabayı durdurdu.
"Birşeyler olacak min.. seziyorum"
Seung oturuşunu düzeltip omuz silkti.
"Birşey olmaz, varmak üzereyiz zaten"
Minho, biraz öyle durduktan sonra tekrar arabayı çalıştırdı.
Ama söylediği gibi, Etraf gitgide garipleşiyordu.
Minho paniklemeye başladı, Hyunjin arkadan elini minhonun omzuna koydu.
Etraf sararıyordu, Yol çöküyor ve heryer sarıyordu.
Bunlar yetmezmiş gibi bir anlık bir çökme ile sonsuzluğa uzandık.
..
İiyuy sonu çok saçma olduuu, neyse sonraki bölüm guzell bay bayy
