Bölüm 1

çok iyi anlaşırdım ta ki birkaç yıl önceye kadar birlikte tarihi eser Müzesi'ne gitmiştik çok ilginç eserler vardı Çok eğleniyorduk gülüyorduk fotoğraf çekiyorduk ancak her şeyi ben bir tane vazoyu kırmadan önce başladı Ben babamın elini tutuyordum yanlışlıkla 1 adet vazoya çarptım ve vazo kırıldı çarptığım Vazonun maliyeti çok fazlaydı Bu yüzden annemler kavga etmeye başladı Annem diyor ki kızının elini düzgün tutsaydın bunlar başımıza gelmeyecekti Babam diyor ki kızımız sen bu şekilde sakar büyüttün senin yüzünden bu şekilde oldu babam mecbur parayı ödedi daha sonra kavgalar bir yana Annemle babam ayrıldı Ben annemle kaldım Babam beni istemiyordu tabii ki annemin de beni çok sevdiği söylenmez bu yüzden lise için yurtta kalmam gerekiyordu ben ne kadar yurda gitmek istemesem de annem beni zorla yurda götürdü orada çok mutsuzdum orada yeni arkadaşlar edindim onlar ya düzgündü ya da garipti ancak aralarından bir tanesi işte o Sıla Gerçekten onu sevmiştim O da benim gibiydi Ben olmadan önce o da çok yalnızdı Ama artık mutluydu birlikte geziyorduk ta ki o güne kadar 2 Ağustos çarşamba günü benim doğum günümdü arkadaşlarım bana bir sürpriz hazırlamak istemişti Bense sürprizleri hiç sevmezdim arkadaşımsın onları bu konuda uyarmak istemişti ama kimse onu Dinlemedi odaya girdiğimde bir anda doğum günümü kutlar şaşırmıştım sevmiyordum ama bu kadar kısa süre içinde bana bu kadar yakın davranmaları beni mutlu etmişti bana aldıkları hediyeleri beğenmemiştim ancak kalpleri kırılmasın diye beğenmiş gibi yaptım saat tam 6'da yurt müdürü Asel Hanım kapımdaydı ne olduğunu sorduğumuzda ise Annemle babam bizi bekliyordu Halbuki benim annemle babam ayrılmıştı ve Annem bana bir şey Söylemek istediklerini söyledi aslında hiçbir şey olduğu gibi değilmiş onlar ayrılmamış e İkisi de benden nefret ediyordu en son söyledikleri cümle beni benden almıştı ve en son söyledikleri cümle şuydu Aslında sen evlatlıksın bu yüzden bir daha asla bizi arama yüzünü görmek istemiyoruz Senden nefret ediyoruz görüşürüz gerçek aileni bulmak için araştırmalısın ama asla bulamayacaksın bizim için bu sözler yeterli görüşürüz deyip kapıyı kapattı o an ağlamaya başladım Neden bana bu yıla kadar yalan söylediler Neden beni sokağa atmadılar sokakta büyüsem daha mutlu olurdum dedim kendi kendime doğum günümde çok mutsuzdum doğum günüm bile kutlamadan gittiler arkadaşlarım beni teselli etti sonra en sevdiğim arkadaşım Sıla geldi ve dedi ki onlar seni sevmiyor Sen onların oyununda olmamalısın onları unut artık onlar hayatında yok artık hayatın daha mutlu ve daha güçlü olacak Çünkü artık hayatımda yalancı insanlar güçsüz insanlar ve kalp kırıcı insanlar yok dedi aslında evet bu söze gayet mutlu olmuştum Çünkü hayatımdan kalp kırıcı insanlar uzaklaştı hayatımdan insanlığa uzaklaştığı o günün gerçekten benim için özel bir gün olduğunu anladım onun dedikleri benim teselli etmişti Evet buna karşın bir parti düzenlemek gayet iyi olacaktı çok eğleniyordum Artık tek en iyi arkadaşım Sıla değildi diğer insanlar garip veya düzgün değildi artık hepimiz aynıydı Ben de onlardan biriydim Sıla da hepimiz aynıydı hepimiz çok iyi anlaşıyor sürekli oynuyorduk En sevdiğim arkadaşlarım Sıla Aslı Ece zaten yurtta çok kalabalık değildik afa dengi olmayan İnsanlarla iletişim kurmuyordum Bu benim hayatım için daha da iyiydi