Kapıdan içeri girdim. Ben girer girmez dışarıdaki korumalar kapıyı kilitledi ben resmen titriyordum. İki korumada içerideydi ama onlara pek aldırış etmedim. Tam karşımdaki masada biri oturuyordu. Ama sırtı bana dönüktü,bu yüzden yüzünü göremiyordum.
Aradan 5-6 dakika geçmişti ben korkudan konuşamıyordum.O sırada sırtı bana dönük olan büyük ihtimalle patron olduğunu düşündüğüm adamdan ses geldi
"Evet Lara" dedi ve bana döndü o sırada yüzünü gördün saçlarının nerdeyse tamamı beyazdı. Yaşı 45 yaşın üzerinde olamlıydı kendisi biraz kilolu biriydi ve yüzünden kötü biri olduğu anlaşılıyordu.Ben hemen kendime çeki düzen verdim ve dik durdum. Sonra beni baştan aşağı süzdü ve "hmm sen cici bir kıza benziyorsun hani şu barbie filmine giden aşko-kuşko kızlara ne işin ve böyle işlerde"dedi.ben korkak gözlerle ona baktım ve oda "yani işin ne olduğunu biliyorsundur herhalde?." Dedi. Bende artık konuşma ihtiyacı duyarak "evet,efendim" "biliyorum" dedim. Onunla göz teması kurmamak için can çekişiyordum ama o:"ben konuşurken yüzüme bak!"dedi sertçe ben ilkilerek başımı kaldırdım.
O sırada korumalardan biri beni kolumdan tutarak beni oturtdu ve o adam da önüme 5-10 tane biribirine bağlı kağıt uzatdi ve "bunları hemen burada oku ve imzala her şeyi dikkatlice oku sonra mızıkçılık yapma" dedi bende sadece "tamam efendim"diye bildim o da bana "beni. İsmim efendi değil benim ismim Kenan bundan sonra bana Kenan bey diye hitab edeceksin" dedi "tamam kenan bey"dedim bende nazikçe.
Sonra kağıtları birbir okumaya başladım ilk 3-4 kağıtda normal şeyler yazıyordu işte işe vaktinde gel gibisinden yani ta`ki, diğer sayfayi çevirene kadar
•eğer bu şirkete ait bir şeyi birine söylersen,kuralları çiynersen, yanlış davranırsan konuşursan ,bizi ele verirsen bu senin sonun olur.yazıyordu burayı okuduktan sonra tedirginlikle önümde oturan adama baktım oda bana göz kırparak"korktunmu?"dedi "artık diger sayfaları imzaladın bu işin geri dönüsü yok" dedi o an kendimi çıkmaz bir sokak gobi hissettimki öyleydi de zaten....
