Gülcan teyze: “Çocuklar bir çıkamadınız o odadan size lahana sarmasıyla paçanga böreği yaptırdım.”
“Gülcan teyze iyi ki varsın en sevdiğim yemekleri yaptın şuan aşırı mutluyum.” Diyip etrafımda dönüp uzaktan Gülcan teyzeye öpücük atıp elimi yıkayıp sofraya oturdum. O sırada içerden konuşma sesleri duydum.
Gülcan teyze: “Ne kadar tatlı bir kız değil mi?”
Mert: “Daha çok deli, çılgın bir kız diyebiliriz.” Ne çılgınlığımı gördü be abartmasın.
Evet hepimiz sofraya oturduk. Hepimiz yemeğe başladık Mert de nasıl acıkmışsa artık 1 dakikada bir paçanga böreği bitirdi.
Mert: “1 dakika 48 saniye.”
“Efendim?”
“Bir böreği bitirme sürem 1 dakika 48 saniye.” Lan ne oluyor bunda zihin okuma cihazı mı var? Nasıl bildi düşüncemi.
“Napayım senin 1 böreği bitirme süreni.”
“Yediğim şeylere hayretler içinde bakıp onu hesaplıyordun kaç dakika hesapladığını bilemem ama ben sana süresini söylemek istedim çünkü onu hesaplayacağına böreğinin daha ilkini yemediğini hepimiz görüyoruz. Sadece çatalındaki sarmayı bir kez ısırıp bıraktın. Ha bu ara senin lokmalarını saymıyorum annem burda 3 kez kızım yesene diye söylendi ama sanırım sen benim yememe takıldığın için annemi de duymuyorsun.” Ne napayım onun yediği şeyi falan baya lokmalarımı sayıyor inkar etmesin Gülcan teyze de bana göre 1 kere bile demedi.
“ Kusura bakma Gülcan teyze farkında değilim gözüm dalmış.”
“Sorun yok güzelim bir sorun olmaz.”
Aradan iki buçuk saat geçti herkes odasına çekildi bende çekildim bir anda odanın kapısı tıklandı saatte geç oldu aksine ama gidip bir bakayım. Ay tamam geldim geldim.
“Tamam geldim geldim.”
Açtığımda karşımda Mert nedense çok mutsuz şekilde yanıma geldi.
“Buyur?” Hiçbir şey söylemedi.
“Neden buradasın?” Yine hiçbir cevap alamadım.
“Neden üzgünsün?” Ah bunada cevap vermezse kapıyı kapatacaktım.
“Olmuyor.” Dedi
“Hiçbir şekilde yapamıyorum.” Anlamadım neyi yapamıyor.
“Neyi yapamıyorsun.”
“Bilmiyorum senin neden bana karşı öfkeli olduğunu anlamıyorum.”dedi derin ve sıkıntılı bir nefes verdi kesin bir şey var bu bana neden taktı ya of tüm dertlerim bitti birde bu başladı.
“Seni nerden tanıdığımı bilmiyorum Menekşe. Ama hislerim sana karşı çok büyük bilmediğim bir şey var sende benim 6. hissim çok kuvvetlidir.” Sonra içeri girip kapıyı kapattı.
“Beni buraya da kilitle istersen Mert.”
“Kimsin sen?”
“Ne?”
“KİMSİN SEN!” Diyip çok sinirli şekilde bağırdı.
“Bana bağırma ses tonunu düzelt önce sabahtan beri beni bir türlü rahat bırakmadın zaten.”
“SANA 4. DEFA SORMAYACAĞIM BANA CEVAP VER KİMSİN SEN!” Diye yine bağırdı.
“EH YETER BE! BEN SENİNLEN Mİ UĞRAŞACAĞIM MERAK ETME BU SABAH GİDİYORUM EVİNDEN ARTIK SANADA MERAK EDİCEK UĞRAŞICAK MENEKŞE KALMAZ!” Diye bağırdım yapamıyorum yeter çekemiyorum ne bu böyle misafiriz diye diye tepemize çıktı.
“İstersen ömür boyu odamda kalabilirsin ben Gülcan teyzeye senin için müjdeli haberi veriyorum sonrada eşyam yoktu zaten yarın sabah gidiyorum.” Diyip odamdan çıkarken kolumdan tutup beni kendine çekti ve dedi ki:
“Sadece öğrenmek istiyorum.Menekşe ben hiçbir zaman böyle bir şey yaşamadım senin kim olduğunu merak ediyorum anlat bana neden burdasın?” Gözlerinde mahçup bir hal vardı kıyamıyordum ve sanırım oda bundan faydalanıyordu. Bunu onun için önüne tatlı tabağı gibi sunamam üzgünüm bağır çağır sonra gel bilmek istiyorum lan bilmek istesen nolucak bağırdın bağırabileceğin kadar zaten. Ne diyeceğimi bilmiyordum. Ona anlatmalı mıydım emin değilim korkuyordum olacaklardan korkuyorum. Bilmiyorum sanki bu gece kendimi burada bu evde kalmam için en gerekli cevabın gözlerine bakıyormuş gibi hissettim. İkimizde birbirimize bakıyorduk. Tek kelime dahil etmedik. Ne yapacağımı bilmiyordum elim ayağım kilitlenmiş gibiydi. Öylece kaldım ondan bir tepki bekliyordum. Of neyse konuşuyorum bu sessiz bakışmayı bozuyorum çünkü ayakta yoruldum arkadaş.
“Yaşadıklarımın üzerime yaptığı baskıyla ve bu son ailemden yediğim darbe ile hayatta attığım her adım üzerimdeki yükle beraber çok zor geliyor inan hiçbir şey yapmak istemiyorum şuandada öyle hiçbir şey anlatmak istemiyorum. Beni bugünlük affet sana yarın her şey anlatıcam.” Gerçekten aşırı yoruldum her şey üst üste geliyor dayanamıyorum.
“Tamam uyu artık geç oldu sabah evde kahvaltı yapmayacağız seninle evde konuşmak istemiyorum dışarıda bir yerde iyice güzelce konuşacağız.”
“Tamam.” Dedim de benim kıyafetim bile yok. Of ben yarın napacağım. Hiçbir şey bilmiyorum of. Bir dakika ya ben neden bu kadar stres yapıyorum ki. Yoksa hayır ya of lütfen düşündüğüm şey olmasın.
Hayır Menekşe sen böyle biri değilsin. Sen aşık olmamalısın aksine o sana olucak tamam o zaman planım bu şekilde.