İçeriğe geç

Kabuslarım

Bölüm 1 · 3 dk okuma

Kabuslarım

Bölüm 1

Çölün ortasında yoların olduğu ama kimsenin yaşamadğı bir yerde yaşiyordum ve o yerde Küçuk bir kulübede yaşiyordum ve bu kulübenin küçuk bir bahçesi vardı ,emin değlim ama görünüşum altı yaşında bir çocuk gibiydi ve bu kulübede yanlız değildim uzun siyah saçları olan bir kadınla yaşiyordum o kişinin kim olduğunu bilmiyorum ama galiba rüyamda annemdi yani gerçek hayataki annem değil sadice rüyamda annlemdi bana çok iyi davraniyordu ama büyüdukçe bana karşı olan tavırları değşiyordu bir gün nedenini hatırlamiyorum ama beni bahçede dövüyordu bende bağrarak ağliyordum sonrasında eline bir b!çak aldı o b!çağı eline alır almaz susmuştum etrafa bakınıyordum sorasında beni karnımdan b!çakladı ve bende bağrmaya başladım ki bir anada kendimi aynanın önunde buldum yaşım şu anda oldğundan bir kaç yaş daha büyük görünüyordu garip bir yerdeydim büyuk bir hastane gibiydi ama mobilyalar vardı ve ben galiba orda hizmetçi miydim bilmiyordum ama ordan kaçmaya çalışiyordum yanımda benimle kaçmaya çalışan bir kız vardı aynı bir arkadaşıma benziyordu ama o muydu bilmiyorum ama ona benziyen gerçek hayataki arkadaşımın adı betül du

yazar : o arkadaşımında çizgi de hesabı var kullanıcı adı betül 🥷🏻🌠 eserine bakarsanız çok mutlu olurum :)

Her gün etrafı araştırıyorduk ve bu yer aynı bir rabilent gibiydi çok karmaşıktı ve sanki aynı yerleri tekrar tekrar geziyor gibiydik tüm katlar bir birlerine çok benziyordu , nedenini bilmiyorum ama etrafı araştırırken kimseye çaktırmamayı çalışiyorduk yani sanki öylesine etrafı geziniyor gibi yapiyorduk .

Bir gün kirli çamaşırları ust kata çamaşır makinesinin yanına götüryorduki hizmetçi başı bize çamaşırları bırakamamızı bizim gibi küçüklerin bu tip işler yapmaması gerektini söyledi ve biz gidene kadar bekledi sanki en üst kata bir şey sakliyorlarmış gibi hisediyordum saat ondan soraki gün en alt kataki pencereden atlayıp kaçmaya kara verdik herkezin yatmasını bekledik sonrasında aşağa kata inmeye başladık tüm ışıklar kapalıydı etraf çok karanlıktı neyseki fenerimiz vardı betül elinde küçük bir siyah

Kil parçasıyla bir şey yapiyordu sonra banada bir parça verdi ve ben dedim ki ney yapicam bununla ileride ihtiyacın olacak dedi en alt kata ulaştık sanki en alt kata ulaşmamız 7 saatimizi almıştı pencerinin yanında bir yatak vardı tam pencereyi açarken bir anda işıklar açıldı bende hemen sanki yatağı toparliyormuş gibi yaptım işıkları açan hizmetçi

Başıydı bana bakarak aaa yatağı mı topaliyorsun aferin sana dedi yanımda betül yoktu galiba hemen

Bir yere saklanmaya gitimişti .

Hizmetçi başı gitmişti sonrasında bir adam beni çağrdı ve bana garip şeyler anlatı ama ne anlatığını hatirlamiyorum ikide bir gülüyordu ondan sonra neler olduğunu hatirlamiyorum ama bir anda pencerenin yanına koşmaya başladım pencerenin yanına geldikten sonra korkmuş bir şekilde pencereyı açmaya çalıştım ( pencere dışarıyı göstermiyordu sanki binanın ortasında bir boşluk var ve o boşluk ta da pencereler var yani pencereden bakarken binanın diyer tarafını görüyordum ) pencereyi açar açmaz tam atlicaken aşağa baktım ve sonuncu kata olmadğımı farketim ama sonuncu kata oldğumdan emindim.

Ve rüya bukadardı normalde hiç korkunç ve sonu çok saçma olan bu rüyayı yazmicaktım ama bu rüyayı yazmamı sağlayan bir neden var oda uyandığımda elimde siyah bir kil parçası vardı ve karnım sanki içine bir şey batmış gibi ağrıyordu :)

Gelecek sefer ki rüyayaları yazarken daha detaylı yazacağımı düşünuyorum çünkü rüyayı görur görmez uyandığmda yazicam

Bu kadar dı umarım beğenirsiniz ♡

Bölüm sonu

3 yorum