12 yaşındayken kabuslarım başlamıştı , aradan 1 sene geçmesine ragmen hayla devam ediyolar , bundan bıktım ama yapıbilecegim bişey yok , yada bence artık annem ve babama söyleme zamanım gelmiştir?
neyse bugün söylerim
(akşama doğru)
-anne baba sizinle bişey konuşmak istiyorum
-evet Emily ne konuşmak istiyosun bizimle
-anne ben 1 seneden beri kabuslar görüyorum artık çok bıktım artık kabus görmek istemiyorum!!!!
-kabus mu? , bunlar sadece küçük bir rüya emily bu kadar fazla abartasan mı?
-ama baba
-bu konuşma burda bitmiştir küçük hanım
-baban haklı emily
(babası ve annesi giderler)
yine tek başıma kaldım , acaba bugün sabahlasam nasıl olurdu?? bence güzel olurdu....o zaman neden yapmıyorum ki?
(gece herkez uyuduktan sonra)
sonunda kabus görmicem kurtuldum.....sadece..bu günlük.....sadece bu günlük
(gece uyuya kalır emily ve sabah yataktan sıçrıyarak uyanır)
haa....yine mi kabus bıktım ARTIK BUNLARDAN!!!!!