Bölüm 4

Yağmurlu bir gündü, ders geç bir saatte bitmişti. En yakın arkadaşım Peri, beni evine davet etti: — "Evde kızlar yok, sen de Serap’ı bekleyeceksin zaten. Bize gidelim, bir şeyler yer, nargile içeriz," dedi. Saat 17:30’du. Arkadaşımın çıkmasına daha vakit olduğu için kabul ettim. Evi okulun hemen karşısındaydı. Kapıyı açtığı an içimi ağır bir his kapladı. Evde birileri vardı; o yoğunluğu ve tuhaf sıcaklığı hissedebiliyordum. Peri’ye "Evde kim var?" diye sordum. Yüzüme bakıp hafifçe güldü, "Kimse yok," dedi. Ama emindim. Peri, elini yüzünü yıkamak için banyoya geçtiğinde evi dolaşmaya başladım. Odalar boştu ama o his gitmiyordu. Yemek yapıp oturma odasındaki sehpaya kurulduk. Perinin sırtı kapıya dönüktü, ben ise tam karşıya bakıyordum. İşte o an, eve girdiğimdeki o yoğun his geri geldi. "Herhalde Serap geliyor," diye düşünerek kapıya baktım. Gördüğüm şey karşısında donup kaldım. Yerde bir şey vardı... Sürünüyordu. Üzerinde simsiyah, yırtık pırtık, çuvala benzeyen bir giysi vardı. Saçları tiftik gibi ve çok uzundu. Ağzından kan ve çamur karışımı siyah, pis bir sıvı akıyordu. Tırnakları kopmuş ve kırılmıştı; sanki bir yerleri hırsla tırmalamış, toprağın altından kazıyarak çıkmış gibiydi. Gözleri kapkaraydı ama içlerinde bir ateş yanıyordu. Odanın kapısına kadar süründü, ağzını açtı ve boğuk bir hırıltı çıkarmaya başladı. Dehşete düşmüştüm. Peri’nin panik atağı vardı; eğer bunu görürse ne yapardım? Oda bir anda sıfırın altına düşmüş gibi buz kesti. Peri yüzüme baktı: — "Nina? İyi misin?" Gözlerimi ayırmadan baktığım yöne döndü. Hemen toparlanmaya çalıştım, çünkü o an yaratık gitmişti. "İyiyim, gözüm dalmış," dedim. "Bu nasıl dalmak? Betin benzin atmış," dedi şüpheyle. İnanmamış gibiydi ama üstelemedi.