Bölüm 5

Artıq hər gün zorbalara işgəncə verməktən sıxılmışdım.Axı insan ölü bədəni döymək sıxıcı gəlir:)İndi bunları gönmək üçün bir yer tapmalıydım.Aha!Ağlıma gəldi!Bir kamaz satın alacağam.Cəsədləri ora yığıb meşəyə aparıb bastırmalıyam.Böyük bir kamaz aldım.O ağ rəngdədir.İnsanlar onu malları qoyub götürmək üçün istifadə edirlər amma mən bunkara 5-6nəfərlik cəsədlər dolduracağam.Yol biraz uzun idi,çünki mən şəhərdə,meşə isə kilometrələrcə uzaqda idi.Amma axşamüstüyə çatdım.Cəsədləri yavaş-yavaş kamazdan çıxartdım və yerə uzatdım.Beli götürüb bir neçə çuxur qazdım.Onları göndüm.Və şəhərə yollandım.Şəhərə artıq çatmışdım.Bir ara küçənin qarşısından keçdim.Birden hemin küçədən yavaş səslə ağlama səsi eşitdim.Bu səs bir kişiyə aid idi.Kamazdan endim və orada nə baş verdiyini gözdən keçirtdim.Oğlan başqa zorbalar tərəfindən işgəncə çəkirdi amma o,çox yaraşıqlı hardasa mənim yaşlarımda olardı...Tez gedib buna mane oldum.Zorbaları döyərək bayıltdım.Və onları kamaza atdım.Adam mənə "Xanım xaiş edirəm məndə sizinlə gəlim.Mənim evim yoxdur...Jokerlik işləyirəm amma insanları güldürə bilmirəm...Ona görədə insanlar mənə daş atırlar yəni deyəcəyim, çöldə belə rahat yoxdur..." məndə onu yanımda götürdüm.Və dedim:"Mən bu zorbaları birinci başqa bir məkana atacağam.Sənidə sonra evimə götürəcəyəm" O da qəbul etdi.Mən məkana gəldim və kamazdan bir-bir adamları çıxartdım.Onları məkana daşıdım sonra da əllərini və ayaqlarını bağlayıb,yerdə düz bir şəkildə uzatdım.Adam isə pəncərədən maraqla baxırdı.Mən kamaza minəndə soruşdu"Onlara nə edəcəksən?",məndə ona olduğu kimi dedim.Hətta məndə onun kimi bir ara zorbalığa uğradığımı dedim.Ona dərdimi bölüşmək kimi....Ona görə də belə bir məkan hazırladım və onlara burada işgəncə edib onları göndüyümü dedim.İnsanlara belə tez güvənməzdim amma onu görəndə içimdə bir istilik yarandı.Sabki içimdəki bir hiss ona güvənə biləcəyimi və onunla bütün zorbaların üstəsindən gələ biləcəyimi deyir...Onu evinə götürdüm.Ona gözəl yeməklər verdim.Onun yaralarını sağaltmaq üçün evdəki bir neçə dərmandan istifadə etdim.Onunla alışverişə getdik.Ona geyimlər aldıq və onunla çöldə Jokerlik etdik.Məndə insanları güldürürdüm oda.Amma ən çox insanlar mənə gülürdü,çünki mənim gülmə xəstəliyim var idi və insanların çoxusu bu cür gülməyimi gülməli sayırdı.Adama isə sadecə bir iki nəfər...Amma onu zamanla bu işdə ustalaşdırmaq üçün əlimdən gələni etdim.Bu biraz çətin idi amma tam 4 həftədən sonra o artıq mizahını gücləndirdi.Sırada güc idi.Özünü zorbalara qarşı gücləndirmək lazım idi.Onu idman zalına götürdüm.Bir ay ard-arda idmana göndərdim.Artıq o hazırdır.İndi isə onunla küçədə insanları güldürməyə gedirik.İndi ikimizdə mənim lüks maşınımda gedirdik.Ondan əvvəl adını soruşmuşdum.Adı bu imiş:Ethan.Adı kimi ızüdə yaraşıqlı idi.Deyəsən,onunla keçirtdiyim vaxtlarda dahada ürəyimdə istilik artırdı.Nədənsə o hər güləndı özümdən asılı olmayaraq onu izləyirdim...Amma onuda müşahidə etdim.O da bəzən məni izləyir.Elə bilir ki,mən görmürəm.Mənimlə söhbət edəndə gözlərimə maraqla baxırdı.Görünüşə görə....Bir-birimizə aşiqik...İndi necə bir-birimizə etiraf edək ki?Nəysə yəqin bir vaxt o mənə hisslərini deyər...