Bölüm 1

1. BÖLÜM: YANLIŞ TESLİMATİzmir’in sıcağında, Mert kapının önünde kargocuya bakıyordu.“Bu benim siparişim değil ki,” dedi kaşlarını çatarak. “Ben oyun konsolu sipariş ettim, bu kitap ne alaka?”Kargocu umursamazca omuz silkti. “Adres doğru, isim doğru, alıyorsan al, almıyorsan geri götüreyim.”Mert içini çekerek paketi aldı. Üzerinde büyük harflerle yazılmış bir isim vardı: Alya Demir.“Oyunun içinde kitap mı var artık, ben mi kaçırdım?” diye mırıldandı. Ama işin doğrusunu öğrenmek için paketi açmadan Alya denen kişiyi bulmaya karar verdi.Aynı saatlerde, şehrin bir başka köşesinde, Alya da elindeki pakete şüpheyle bakıyordu.“Ben felsefe kitabı sipariş ettim, bu ne ya? PlayBox 5 mi?”Başını iki yana salladı. Büyük ihtimalle kargo şirketi saçmalamıştı. Sipariş verdiği kitapçıyı aramak yerine, kutunun üzerindeki adresi kontrol etti. Mert Kara.“Kimmiş bakalım bu Mert Bey,” dedi kendi kendine.Ve işte kaderin cilvesiyle, Mert ve Alya buluşmaya doğru ilerliyordu.Kafede KarşılaşmaAlya, elindeki paketiyle verilen adrese gittiğinde küçük bir kafe buldu. İçeri girdiğinde, köşede oturan birini fark etti. Bir adam, önündeki pakete kuşkuyla bakıyordu.“Şu paketin size ait olması ihtimali yüzde kaç?” diye sordu Alya, kaşlarını kaldırarak.Mert kafasını kaldırdı, elindeki kitabı gösterdi. “Sen de kitap yerine PlayBox sipariş veren o garip misin?”Alya gözlerini kıstı. “Hayır, ben siparişi doğru veren ama kargocuların saçmalıklarıyla uğraşmak zorunda kalan mağdurum.”Mert güldü. “Tamam tamam, kurban psikolojisine girmeyelim. Al, kitabını ver, konsolumu.”Paketleri değiştirdiler. Ama tam o sırada Alya’nın telefonu çaldı. Birkaç saniye konuştuktan sonra sinirle Mert’e döndü.“Mükemmel! Kargo şirketi bana yanlış kitap göndermiş. Yani senin elindeki aslında benim siparişim değilmiş.”Mert başını yana eğdi. “Yani ben yine konsolsuz kaldım?”Alya kollarını bağladı. “Öyle görünüyor.”Mert kaşlarını çattı. “Bence bu kaderin bir mesajı olabilir.”Alya göz devirdi. “Kaderin sana vermek istediği mesaj, ‘siparişini doğru takip et’ olabilir mi?”Mert gülümsedi. “Ya da belki, ‘şu anda karşındaki insanla biraz daha vakit geçir’ diyordur.”Alya bir an duraksadı. Sonra başını iki yana salladı. “Peki, kahve ısmarlamak istersen, belki kaderin bu mesajını düşünebilirim.”Mert kahkaha attı. “Kahve mi? Şu an hayatımın en büyük yatırımını yapıyor olabilirim.”Ve işte böylece, yanlış gelen bir paket, belki de doğru başlayan bir hikâyeye dönüştü.