18 yıl önce;
"Hani erkekti,hani erkekti lan sen benle dalga mı geçiyorsun kızım"dedi. Genç adam karısı daha saatler önce evinde ebe sayesinde doğum yapmıştı bir hayli bitkin görünüyordu ama bu adamın umrunda değildi.
"Ne yapabilirim Yakup kontrole bile göndermediniz beni, annen eski yöntemlerle erkek olacağını söyledi. Bana değil annnene söyle bunları".
Genç kadının canı zaten bir hayli acıyordu doğum zorlu geçmişti. Kocasının ise bu mazeretler umrunda bile değildi
"Sen asıl suçu kendinde ara bir erkek çocuk bile doğuramıyorsun rezil olduk elaleme senin yüzünden şimdi ne dicem ben o kadar insana ha söylesene"
"Yakup olanı söylicez, kızımız olduğunu söylicez anladın mı beni". Genç kadın bu durumdan oldukça rahatsızdı erkek evladı yerine kızı olmuştu ama sonuçta evlatları vardı.
"Hayır Nagihan, bebeğin doğarken öldüğünü söylicez ve sende ondan kurtulacaksın". Kadın duyduklarına inanamıyordu ama bu dediği olmayacaktı kızını bırakmayacaktı daha adı bile olmayan kızına baktı Nagihan.
"Bu dediğin olmayacak Yakup, hem ebe kızımızın doğduğunu biliyor yapma bunu yavrumuza"
"Ailemizin soyunu erkek evlat getirir eğer bebegimiz erkek olsaydı kaya Aşiretinin veliahtı olacaktı ama erkek değil kız doğurdun sen. Ebeye gelince para herşeyi yaptırır Nagihan bunu hiç unutma". Genç kadın ağlamak istiyordu gözlerinde yaşlar birikmişti ama ağlayamıyordu.
"Ölürüm de kızımı bırakmam Yakup bunu benden isteme tekrar deneriz olmaz mı bundan dolayı kızımızı kaybetmeyelim lütfen"dedi genç kadın
Adam kararlıydı "Kızını çok mu istiyorsun ya ikiniz birden gidin yada kızdan kurtul". Nagihan ne yapacağını bilemedi eğer kızı ile giderse babası sorun çıkarırdı evinin kapıları yüzüne kapanırdı bu şekilde kızına bakamazdı
"Tamam Yakup kızımızı öldü gösterelim ama el kadar bebeği nereye bırakayım". Adam net bir cevapla
"Cami avlusuna, yetimhane kapısına bırak gel bunu da mı ben söylicem sana"
Nagihan kızını kime emanet edeceğini biliyordu arkadaşı Elif Ankara'da bir yetiştirme yurdunda görevliydi ama yerin adını bilmiyordu eline telefonunü aldı ve arkadaşı Elif'i aradı
"Alo Elif nasılsın canım"
"İyiyim Nagihan 'da sen iyi misin sesin kötü geliyor ". Genç kadın hemen bir yalan uydurdu.
"Yakup'la kavga ettik de ondan canım. Müsait misin sana birşey sormam gerekiyorda"
"Tabi canım sor seni dinliyorum"
"Senin yanına gelmek istiyorum ama çalıştığın yerin adını unuttum "
"Tamam canım gel,gel adı Ankara Yıldız Çocuk Yurdu geldiğinde mesaj at seni karşılamaya gelirim istersen"
"Yok canım ben senin çalıştığın yere gelirim ordan evine geçeriz"
"Tamam canım görüşürüz o zaman"
"Görüşürüz canım". Telefonu kapattığında ne yaptığını sorguladı, kızını bir yetiştirme yurduna bırakacaktı hem Adana'dan Ankara kaç saat sürerdi bu düşünceler arasında kocası içeri girdi.
"Halledebildin mi ,kurtuluyor muyum bu rezillikten"
"Evet, Yakup ama Ankara'ya gitmemiz lazım kızımızı güvendiğim birine emanet edeceğim"
"Ne yaparsan yap, nereye gidersen git ama ben yokum. Bu iş bugün hallolsun anladın mı beni"
"Ben nasıl tek başıma Ankara'ya gideyim Yakup bari bunda yanımda ol"
"Ben sana ne gerekiyorsa ayarlarım. Seni sorarlarsa oğlumuzun ölümünü kaldıramadı kafasını toplaması için gönderdim derim". Genç adam bunları duraksamadan, canı yanmadan dile getiriyordu. Kadın nasıl bu kadar rahat konuştuğunu akıl sır erdiremedi.
"Tamam öyle olsun arabayı ayarla bende hazırlanıyorum tamam mı"
"Tamam hızlı ol yarım saatte hazır ol"dedi ve karısına bakmadan odadan çıktı.
Şimdi kadın kızına isim bulmalıydı ama hiç isim düşünmemişti. Aklına ninesi geldi hep"isim hakkın bende olsaydı Sare koyardım adın gibi zarif, güçlü ve asil ruhlu bir kadın ol diye " derdi.
Hemen küçük bir kart çıkardı
İsim: Sare Alkan
Doğum: 12 Mart 2008
Kızına kendi kızlık soy adını vermişti. Şimdi ise kızına kıyafet hazırlıyordu birkaç kalın zıbın, uzun kollu tulum , çorap ve minik hırkasını koymuştu sonra kızını giydirmeye başladı hava soğuk olduğu için saydıklarının aynısını kızına giydirdi sonra pusetine koydu kızına baktığında kıyafetlerden dolayı erkek bebek gibi görünüyordu en son kendine bir mont ve atkı alıp odadan çıktı
"Bu araba ile gideceksin merak etme şoförde biliyor ben bizimkileri hallettim onlarda üzüldü oğullarının öldüğünü duyunca ama bilmiyorlar ki gelinleri kız çocuk dünyaya getirdi".Adam acımıyordu karısına bu lafları söylerken
"Her neyse şu işi hallet ve gel" diyip karısını arabaya bindirdi
Yolculuk genç kadın için asır gibi geçmişti ama sadece 5 Saat sürmüştü yol. Şimdi yurdun önündeydi Nagihan vakit kaybetmeden kızını ve kartlığını koymuş ve ordan ayrılmıştı
Eve dönüş yolunda hiç ağlamamıştı ruhsuz muydu yoksa ağlayamıyormuydu bilmiyordu ama tek bildiği şey Kaya ailesinden nefret ediyordu. Tek umudu kızının iyi bir çocukluk geçirmesiydi
Eve vardığında ne kocası ne de ailesi karşıladı odasına gitti, kapısını kapattı ve yine yanlız kaldı