Mia sonunda doğup büyüdüğü Almanya'dan ayrılıyordu.Herkesin çocukluk hayali olan New York'ta bir tasarım bölümü kazanmıştı.Ünlü markalara tasarlayacağı,pazarlayacağı kıyafetleri hatta belkide gerçekleştireceği defineleri hayal ediyordu.Küçüklüğünden beri oraya buraya karaladığı tasarımlar vardı.Mia'nın hayali sonunda gerçekleşmişti fakat artık ailesinden ayrıydı.Ailesi ne kadar Mia'yla gelmek istesede Mia buna izin vermedi.Çünkü artık büyüdüğünü ve kendi ayakları üstünde durabilecek,kendi işini kurabilecek bir kadın olduğuna inanıyordu.
2 odalı küçük bir ev tutmuştu.Zaten pek bir eşyasıda yoktu.Kendi işini kurana kadar babası para gönderecekti.Kendi işini kurduğunda para biriktirip yeni mobilyalar alabilirdi.Fakat şuan ihtiyacı yok gibiydi...
-"Eşyaları salona mı bırakalım?"
-"Aa- şey evet.Lütfen!"
Aah insanların birşey düşünürken soru sorması ve afallamak çok kötü çünkü o garip bakışlar ve cümle kuramamak...Her neyse hadi şu evi yerleştirelim.
Evi yerlestirdi tabiiki bu kısa sürmesi 3 veya 4 gün sonra eşyalar yerli yerindeydi.Ders programına baktı haftaya yeni okuluna başlayacaktı.Mia pek dışarı çıkan,sosyalleşen biri değildi.Bu onun için ilk deneyimi gibi birşey olacaktı.
Koca bir hafta su gibi akıp geçti.Mia çevresini ve düzenini biraz da olsa anlamıştı.Hazırlanarak amfinin yolunu tuttu.Amfinin ne kadar büyük olduğunu bilsede yine de şaşırdı.Geç gelmiş olmalı ki ön taraflar dolmuştu.Mecbur kalarak arka tarafa yöneldi ve bir yere oturdu.Bir süre sonra yanına kestane saçlı,ela gözlü,hafif çili olan bir kız oturdu.Bir süre konuşmadılar.Daha sonra kız elini uzatarak "Merhaba ben Ellie." dedi. "Merhaba bende Mia."
-"Buralarda yenisin sanırım?"
-"Evet yeniyim."
-"Nereden geldin?"
-"Almanya'dan."
-"Ailenle beraber mi geldin?"
-"Hayır.Kendim eve çıktım."
-"Senin için zor olur istersen beraber eve çıkabiliriz."
Bu kız delirmiş falan mıydı!Nasıl daha tanışalı bir dakika olmayan biriyle aynı evde yaşamayı teklif edebilirsin ki?!
-"Yok teşekkürler kendim halledebilirim."
Ellie biraz sırıtır. -"Peki."
Mia'ya bu davranışı garip gelse de Ellie iyi biri gibiydi yeni tanışmış olsasa ona ısınmıştı.Ders bitti eve gitme zamanı gelmişti sanırım.Akşama tekrar dersi vardı fakat acıkmıştı bunu hesaba katmayı unutmuştu galiba.Kapıdan çıkıp evin yolunu tuttu yolda yürürk aniden ara sokakların birinden Ellie çıktı.
-"Ah merhaba Mia bende buradan geçiyordum nasılsın?!" Ellie'nin yüzünde garip bir sırıtma vardı.Bu çok korkunçtu.Anlaşılan birilerinin bilmesini istemediği birşey vardı ve az daha yakalanıyordu.
-"Merhaba Ellie..Burada ne yapıyorsun?"
-"Hiiç öylesine takılıyordum eeh şey üstüm biraz kirlendi de evin yakınsa sana gidelim mi belki kıyafetlerinden bana da verebilirsin?'
Dostum bak bu cidden garip fakat çok mahcup durumdaydı(side eye)herneyse evet evet kabul etti çünkü kabalık olurdu.Sonuçta bu onun ilk arkadaşıydı ve belkide hic arkadaş edinemeyecekti bu yüzden elindeki fırsatı kaçırmak istemiyordu.
-"Olur gidelim."
Ellie ve Mia evin yolunu tuttular zaten az bir yol kalmıştı.Eve geldiler Ellie üstünü değiştirdi.Beraber güzel bir soslu,tavuklu salata hazırlayıp yediler.Biraz sohbetten sonra ikisi tekrar amfinin yolunu tuttu.
Akşam ki derste bitti ve dağıldılar Ellie Mia'yı kendi evine teşekkür için davet etsede Mia yorulmuştu.Bu yüzden teklifi kabul etmedi.
Mia eve dönerken Ellie'yi düşündü.İlk günden bu kadar samimi olmaları bu arkadaşlığın ilerleyeceğini gösteriyordu.Mia mutluydu pek yabancılık çekmemişti ve yakın arkadaş denemeyecekti fakat en azından bir arkadaşı vardı.Evet gerçek bir arkadaşı!
Bölüm sonu..