Oraya gitmeden önce berkayı kuzenine bırakmıştık. Eve geldiğimizde bir şey dikkatimi çekmişti,neden bukadar fazla koruma var?
Eve doğru yürüdüm yani yürüdük 2 tane yanımda bitanede arkamda olan korumalar vardı alara hala çok şaşkındı çünkü abimin kim olduğunu bilmiyordu ama detaylı bilmiyordu hızla yürüyüp içeri girdik abim koltukta yarı uzanır halde oturuyordu çok heyecanlıydım 3 seneden fazla abimi görmüyordum tabi görüntülü görüşmeleri saymazsak abim ayak seslerimi duymuş olacak ki başını kaldırıp bize baktı sonra ayağa kalkıp koşar adımlarla bana sarıldı ben "abim seni çok özledimm" dedim abim bi yandan bana sarılırken bir yandan saçımı öpüp kokluyodu abim "bende elizim bende çok özledim seni" dedi sarılmamız bittikten sonra alara ile abimi tanıştırdım koltuğa oturup biraz hasret giderip konuştuk abime "abi burası italya değilmi korumalar nasıl türkçe konuşuyo"dedim abim "ben italyanca biliyorum ama türkçe konuşmayı daha çok seviyorum anlaşama o yüzden türkiyedeki korumalarımdan birkaç tanesini getirttim"dedi bende uzatmadan tamam dedim şimdide evi geziyordum abimle alara salonda oturuyordu bende evi gezmek istediğimi söyleyince abimde izin verdi tabiki karışık gezmiyeceğim için en yukarı kattı gezdikten sonra sırayla katları gezecektim en yukarı kata çıktım abim benim odamın burda olduğunu söyledi acaba sağdaki odamıydı soldaki odamıydı şansımı deneyerek soldaki odaya girdim etrafı biraz inceledim bir çerçeve gördüm çerçevede bir adam ve abim vardı gülümsüyorlardı bi anda yandaki kapıdan biri çıktı yüzümü kaldırıp bakınca çerçevedeki adam olduğunu gördüm üstünde hiç birsey yoktu altında ise gri bir havlu sarılıydı hemen arkamı dönüp "çok afedersiniz beyfendi abim odan yukarda diyince odaları karıştırmışım gerçekten çok üzgünüm" dedim off ilk günden rezil olmuştum rezillik:1 Eliz:0 yani şuan koşar adımlarla kapıya yürüdüm tam çıkacağım sırada adam "sorun değil hanfendi" dedi..