Sabah gözlerimi açınca uçakta olmadığımızı farkettim hızla ayağı kalkıp etrafı incelemeye başladım burası neresi looo
Hızlıca kapıyı açıp aşağı indim oturma odasına gelince siyah koltukta siyah takımı ile uyum sağlayan bir makarna elinde ise sigara ile viski vardı.
"Ayy yinemi sen" diye fısıldadım
"Ne dedi"
"Dedimki yinemi sen bir git artık yetooo"
"Kendi evimdenmi gidiyim"
"Siktir git...... Ne!!"
"Ne bağırıyor kızım sen "
"Bir ben senin kızın değilim iki ne demek lan kendi evim"
"Bildiğin kendi evim ha bu arada iki ay burdasın"
İki ay ne ya ben bu tipini s... Sevdiğime daha iki gün dayanamıyor.
Ama çok çabuk pes etmek yok bende Elifsem bu iki ayı ona zehir ederim.
"Peki iki ay burdayım"
Hafif afalladıktan sonra başını salladı sanırım oda bu kadar çabuk kabul edeceğimi düşünmüyordu.
Yavaş yavaş koltuğa oturdum o sırada gözüm viskiye kaydı.
"MAKARNA"
"Kızım kaç kere dedi ben adım makarna degil al ber to bu kada"
"Boş yapma Makarna ben acıktım kalk yemek yap"
"Emrin olur premses"
Albertonun gittiğine emin olunca elime aldığım viski şişesini içmeye başladım hafif şişeyi sallayınca bittiğini gördüm
"Ağaga bittimi Lovv oy şen bittinmi"
Albertonun anlatımı
Mutfakta makarna yaparken içeriden sesler geliyordu hızlıca belimdeki silahı elime aldım ve odaya girdim ama girmem ile afallamam bir oldu.
Çünkü benim kravatımı kafasına bağlamış elif bağıra bağıra şarkı söylüyordu
"İSTERSEN DAĞLAR DAĞLAR YERİNDEN OYNAR OYNAR"
Ne diyo bu kız yok olamaz yapamaz bunu hızlıca şişenin yanına gidip ters çevirdim boş siktir bütün şişeyi içmiş
"Elif Elif iyimisin " diye koltuğa oturttum
"Öff bir iyiyim varya kafa bi milyon abe heyran"
Allah'ım bu kız ne diyor
Bir anda Elif ayağa kalktı ve masanın üzerine çıktı
"Elif in aşağı düşüceksin" Elif'i indirmeye çalışırken bir anda koşup raftaki figürleri eline aldı
"Ağagss bak yakışıklı makarna bebek"
Yakışıklımı bana yakışıklımı dedi
"Evet Elif bebek hadi bırak onu"
Elif cümlem bitince elindeki Spiderman figürüne sarıldı
"Vermem benim oğlum o ben doğurdum onu"
"Elif ne doğurması plastik o"
Elif bir anda ağlamaya başladı ben ne olduğunu anlamak için çabalarken daha çok ağlıyordu
"Güzelim niye ağlıyorsun"
"Sen biraz önce bizim çocuğumuza plastik dedin yapmadan önce düşüncektin makarna bey"
"Elif o bizim çocuğumuz değil"
"Yalan söyleme o bizim oğlumuz sırf mama ve bez fiyatları pahalı diye yapıyorsun boşol boşol boşol "
Bu oyundan gerçekten sıkılmaya başladım benki İtalya'da adı geçince insanları korkutan Alberto bir kızın karşısına düştüğüm duruma bak
"ELİF YETER BU OYUN!!!!"
Bağırmam ile ben bile kendimden korkmuşken Elif'i düşünemiyordum elindeki figürü bırakıp bana doğru yanaştı.
"Neden bana bağırdın" diye sordu ağlamaklı ses tonu ile benim bile içim cız etmişti ama bir kere sıkılmaya başladımmı dilimi tutamıyordum.
"Çok sıkıldım Elif sen çocuk değilsin kendine gel" hayır ben bunları söylemek istemiyorum
"Dün çok güzel kahkaha atıyordun çok mutluydun o kız ile konuşurken seni mutsuz etiğim için özür dilerim"
Bunları söylerken bir yandanda ağlıyordu elini bir anda kaldırıp yanağıma koydu
"Seni sevmeye başlamıştım içimde kimseye karşı hissetmediğim duygular vardı sana karşı annemden babamdan alamadığım sevgiyi senden bekledim ama olmadı sende sevemedin beni herkes gibi lütfen arkamdan çok gülme salak diye"
Dediği gibi koşup odasına çıktı ben ise artık bu oyundan çok sıkıldım ona yalan söylemeye çok sıkıldım ondan bir şey saklamaya çok sıkıldım
Söyleyemedim dün gece kardeşim ile konuştuğumu söyleyemedim seni beş yıl önce okulda görüp takıntı haline getirdiğimi söyleyemedim her attığın adımda peşinde olduğumu söyleyemedim odana kamera koyup her gece uyurken seni izlediğimi söyleyemedim en önemliside sırf adamlar seni kaçırsın diye ardayı kendi ellerim ile vurduğumu söyleyemedim.
