İçeriye girip kapıyı kapattıktan sonra bize döndü.
”Hanginiz bıçak ister? İki tane ve tertemiz!”
Üçümüz neden bıçak aldığımızı anlamasakta Kerem “Ben alırım” dedi ve Ege’de aynı şekilde başını salladı.
”Ben almayacağım..”
A..
Atlas iki bıçağıda yerden sürükleyerek Kerem ve Ege’nin önüne attı.
”hmm.. Bu çok(!) sevdiğiniz oyun olan istopta bıçak alanlar birbirini yaralayamaz yalnız.”
Şoktaydım. Bir dakika..
”Ne- neden yaralanıyoruz?!..”
Gülümsedi tekrar. Zafer kazanacakmış gibi gülümsüyordu.
”Madam! Söylemeyi unuttum! Bu oyunda top yok ama renk var!!”
”Ne rengi ya! Oyunu o kadar değişti-“
”Şşşştt! Çok ses çıkarıyorsun! Rengimizi duymak istemez misin?”
”...”
”
“An itibariyle rengimiz kan kırmızısı”
Ne!?” ”Ne!?” ”Ne!?”
Bize acıyan gözlerle ve sinsice gülümseme baktı.
“Tam aklımdaki senaryo bu değildi amma bu da olur. Kurallara göre bıçaksız kişi tek rengi verebilir.:)” bana pişkin pişkin bakıyordu.
“10 saniyeniz var..!” dediğinde kanım dondu adeta. Yaralancaktım yoksa hepimizde ölücektik.
Bu çok saçmaydı. Çok saçma bir şeydi. Şimdi kasten Kerem ya da Ege’nin kolumu kesmesi mi lazımdı?!..
Hayır! İstemiyordum..
Kerem bir bıçağa bir bana bakıyordu.
“ Kerem! Sakın..!?”
“Eğer olamazsa hepimiz öleceğiz Jale!”
Arkadan maskeli saymaya başlamıştı.
“7, 6!”
Kerem bağırıyordu.
“Jale! İzin ver yapayım şunu!”
“Ha- hayır! Sakı-“
Ardından sol kolumda bir ağrı hissettim.
“Ah!”
Kolum çizik şeklinde kanıyordu.
“Ege!”…
“Bunu yapmasaydım. Şu an yüzümüze bakıp bize seslenemezdin.Çünkü sen, ben ve Kerem bir kurşuna geberecektik Jale! Bak bu kadardı. Tartışmaya bile gerek yok.!”
Bayağı sinirlenmişti..
İtiraz etsemde haklıydı. Bu yüzden susmakla yetindim.
Maskeli gülüyordu bir yandan ya da Atlas..
“Mükemmel sonuç millet! Birazdan geri döneceğim! Şimdilik “sağlıkla” kalın!”
Bir de dalga geçiyordu..!
Kerem cebinden sargı bezi çıkardı.
“Fazladan kalmıştı. Kolunu sar bir kat.”
Kolumu sararken devam ediyordu.
“Biraz zorla oldu Jale. Ama bak,
yaşıyoruz!”
“Haklısın, kusuruma bakm-“
“Canın acıyor. Kendinde bir kusur bulma. Sadece idare etmelisin. Biraz sabr-“
”Sabredip sabredip ne yapacağız. Belkide bir haftadır burada amaçsız amaçsız ne yaptığımızı bile şimdi anlamaya başlıyoruz.”
Bana anlamsız gözlerle baktığında devam ettirdim.
”Belki sana garip gelebilir Kerem ama benim bir evim var. Yemek yemeğim bir evim var. İki günde bir sadece su ve bir ekmek veriliyor. Ne yapayım ben şimdi?! Belkide şu an evimin mutfağında annem ile yeme-“
derken ağzım anlık açık kaldı. Kerem’in gözleri yere kaydı.Annesi vefat etmişti ve ben...
Off..Aptal Jale!
“Kerem.. ben..”
”Boşver.Yanlışıkla söyledin zaten değil mi?”
Buruk bir şekilde gülümsedi ve ayağa kalktı.
Ege sadece kenardan bizi izliyordu.
Gülerek..?
Ardından Atlas(?) içeri girdi. Hala mutlu gibiydi.
Birr planı vardı sanki.
”Ela’yı görmek ister misin?”
diye sorarken Ege’ye döndü.
”Evet, isterim.”
Biraz soruyu garipsedim.
”Biz niye göremiyoruz?”
”Seninle işimiz var güzel kız!”
kapıya yöneldi.
Güzel kız mı demişti bana o?!..
Ege kapıdan çıktı ve Taylan onu Ela’nın olduğu odaya götürdü
sanırsam.
Kendisi odadan çıkmadan önce arkasına döndü ve bana bakarak devam etti
”Gerçekleri söylemeden seni de onu da çıkartmayacağım buradan! İyi şanslar!”
kanım donmuştu. Sınırları zorluyordu adeta.
Kerem bana soru soran gözlerle baktı.
Ne yapacaktım ben?!
Nasıl anlatacaktım?!..
•Devam edecek•