Alwyn4: *Bu mesaj silindi*
Batuuh: *Bu mesaj silindi*
Alwyn4: *Bu mesaj silindi*
Aleyna ve Batuhan sürekli yazışmalarını siliyorlarlardı çünkü şirkette sevgili, flört tarzı şeyler yasaktı. Fakat onlar bu yasağı kırdılar. Aslında çokta mutlulardı.
Batuhan sahnenin arkasında kabloları ve mikrofonları kontrol ederken diğer görevliler masaları dolduruyor, kızlar ise makyajları yapılmakla meşguldu.
Lidya ve diğerleri makyaj masasında biraz selfie çekildikten sonra onları pinstagrama attılar. Binlerce beğeni ve yorum.. Onlar gerçekten seviliyordu.
Kızlar hazır olduklarında yine durdukları odadaki herhangi bir koltuğa oturdular. Telefonlarında hayranlarının yorumlarına cevap vermeye uğraşırken içeride Batuhan belirdi.
[Lidya'nın anlatımı ile]
Haewonslover:Bugünde çok güzelsin. Seni seviyoruz!
Lidyagunay_:Bende sizi seviyorum!
Karşımızda duran Batuhan'ı görünce küçük bir çığlık ile tepki verdim
"Batuhan! Ne ara geldin?! "
Benim tepkimle diğerleride karşısına baktığında benimle aynı tepkiyi verdiler. Kapı açılma sesi gelmemişti. Onu görmemiştik bile
"Sahne arkasına çıkan arka kapıdan geldim. Abartmayın. Hazır mısınız? "
Dedi Batuhan. İklim ayağı kalkıp döndü ve parlak sarı saçlarını savurdu. "Tabiikide! "
Üzerimizde giydiklerimize uyumlu birsürü aksesuarlar vardı. Tokalar,kolyeler, yüzükler, kemerler, kurdeleler. Herşey mükemmeldi.
Batuhan bizi odanın bir köşesinden çıkan küçük kapıya götürdü. Kapıyı açtı ve bizi asansöre bindirdi. Batuhan anlamadığım tuşlara basarak kafasını asansörün duvarına yasladı. Yaslanıp gözlerini kapadı ve kollarını göğsünde birleştirdi.
"Yorgun musun? "
Vera Batuhan'ın omzuna dokunarak sordu.
Batuhan cevap vermedi. Aşağı inene kadar konuşmadık. indiğimizde sahnenin arkasındaydık. Batuhan son hazırlıkları yapıyor. Görevliler makyajımızı düzeltiyorlardı.
İçeriden konuşma sesleri geliyordu.
"Değerli çalışanlarım, böyle güzel bir günde toplanmamızın nedeni şirketimizin açılması itibari ile 10 yıl geçmiş olması. Bugün şirketimizin 10. yıl dönümü. Bu zamana kadar . Ne zaman olursa olsun şirket için çalışan, bir şeylere destek olan herkese çok teşekkür ediyorum.Gerektiğinde ağladık, üzüldük.Gerektiğinde zorlandık ama mutlı da olduk. Hepiniz iyiki varsınız. Bu konuşmayı yapmak beni gururlandırıyor ve sizinle de gurur duyuyorum.Ve şimdi, şirketimizin ilk müzik grubu olan İstisna'yı performans sergilemeleri için sahneye davet ediyorum! "
Erkan Bey konuşmasını yaparken biz çoktan sahnenin tam arkasında bekliyorsun. Sırayla dizilmiştik ve en önde ben vardım. Erkan Aktaş.. O şirketin müdürüydü. Gerektiğinde ciddi, gerektiğinde komik olurdu. Bugün krem rengi takım elbisesi ve lacivert kravatı vardı. Saçları biraz dökülmüş ama yinede yaşına göre genç duruyordu.
Erkan Bey sahneden indiğinde büyük alkışlar patlamıştı. Gülümseyerek sahneye çıktık ve provada ki gibi yerlerimizi aldık.
Arka müzik girdiğinde o kadar heyecanlıydım ki. Aslında buradan daha iyi. Daha kaliteli konser alanlaeına gittik. Hatta kat kat iyileri gibi. Ama hiç bu kadar mutlu değildim. Dans etmek, şarkı söylemek gerçekten beni mutlu ediyor.
Dans etmeye başlamıştık. Şarkı söylemeyede.
Bu kıyının dalgası başka, gelirsin hemen aşka.
Beğenmezsem başka.
Hergünü son günün gibi yaşa.
Hergünüm on numara
Yaşadıklarımı kafama takmam,
Gecem uzun gündüzüm kısa. Kızlarla çıkınca kafam rahatla-a-a-ar
Alev rap kısmını bitirdiğinde. Dans kısmı geliyordu. Nefesim kesilmeye başlamıştı. Sakın kalıp bunu doğru yapmalıydım. Kızlar arkadan söylüyorlar, ben dans ediyordum.
Sadece b-e-e-n(crazy) , Sadece b-e-e-e-n(for you)
Kendi kısmımı bitirip diğerleriyle dans edip şarkı söylemeye devam ettim. Herkes bizi güler yüzlerce izliyordu. Ebrar Hanım bize orada olacağını söylemişti ama onu hiçbir yerde göremedim. Farketmeden birinci, ikinci, üçüncü şarkıya geçtik. Alkışlar, konfetiler derken sonunda bitirmiştik. Son pozumuzdan sonra hepimiz sırayla sahneye dizildik.
"Ben gerçekten kendimle ve grubumla gurur duyuyorum. Bugün buralarda olmak gerçekten hayalimdi. Ayrılmayan bir grubumuz ve sadık bir şirkete sahip olmak gerçekten beni iyi hissettiriyor. Hepinize teşekkür ederiz. "
Nefesim daralıyor, kendimi iyi hissetmiyordum. Yinede gülümseyip kimseye belli etmedim. Sonuçta bu hep oluyor ve geçiyor. Değil.. mi?
"Şirketimizin onuncu yıl dönümü kutlu olsun! "
İklimden sonra Vera,
"Bu zamana kadar yanımızda olduğunuz için teşekkür ederiz! Sizi seviyoruz! "
Konuşma sırası bana geldiğinde hiçbir şey söyleyemedim. Sadece yutkunup herkese öylece bakakaldım. Alev hemen toparlayıp İklimin elini tuttu. Hepimiz birbirimiİzin elini tuttuğunda öne doğru eğildik ve sahnenin arkasına geri gittik. Terlemiş, yorulmuştum.
Kötü hissediyordum. Kendimi koltukta kızların yanında su içerken buldum.
